Uyan Artık Ey Arkadaş Şiiri - Kasım Kobakçı

Konuşalım derler sözde,
Sağır kulak sesi duymaz.
Kül bırakmaz mangal közde,
Sahte sözler öze uymaz.
*
Batı derler, yasa derler,
Diyalogla masa derler,
Yurdumuza tasa derler,
Hain oyun kana doymaz.
*
Kardeşliğe duvar ördük,
Ne çileler, neler gördük,
Göz kapattık, bizler kördük,
Yaban dostu bizi saymaz.
*
Nesil koptun tarihinden,
Yüz çevirdin talihinden,
Uzak düştün fatihinden,
Gafil uyur, asla aymaz.
*
Medeniyet maskesine,
Kandık düşman bestesine,
Uyduk nefsin hevesine,
Sinsi düşman hepten caymaz.
*
Baba oğul ayrı kolda,
İkisi de bozuk yolda,
Ahlak bitti sağda solda,
Seven insan cana kıymaz.
*
Yalan dolan her bir yanda,
Zehir gezer damar kanda,
Acı büyür tatlı canda,
Neden ışık hüzme yaymaz?
*
Masum çocuk ağlar durur,
Zalim ona sille vurur,
Kurak toprak susuz kurur,
Dağ yıkılır, yıldız kaymaz.
*
Bizi içten yıkıyorlar,
Seyrederek bakıyorlar,
Vatanımı yakıyorlar,
Dost olanlar kuyu kazmaz.
*
Uyan artık ey arkadaş,
Eğilmesin şu mağrur baş,
Verilmesin toprağa yaş,
Asil kanlar darda koymaz.