Üstadla yüzleşme Şiiri - Kadir Deniz

Ben bu şairin katiliyim, üstadım;
bak, sana anlam akıyor ellerimden.

Nasıl mı oldu, üstadım?
Önce sevdim, kemiklerimde hissettim Sevda’yı.
Sonra baktım, bakışlarım sancılandı.
Konuşmak istedim,
izin vermedi sesimin titremesi.

Şiirlere döktüm çırpınışlarımı
ve sonra bir kalem sapladım haykırışlarıma.

Ben bu şairin katiliyim, üstadım.
Tahta yerine kitapları diziyorum üstüme,
toprak yerine şiir atıyorum üzerime.