Öyle bir duvardım ki sana,
deprem olsa milim oynamazdım.
Ciğerlerim ağrıdı koşmaktan;
sen dolması lazım.
Fakat uzaksın bana.
Neden izin vermiyorsun seni yüreğimde taşımaya?
Neden sen çıkan yollarıma bent oluyorsun?
İzin ver nefesin olayım,
izin ver saçlarını tarayayım.
İzin ver gülüşünde yaşlanayım.
İzin ver adını sessizce anayım,
geceye emanet edeyim kalbimi.
Her susuşunda biraz daha eksileyim
ama yine de senden vazgeçmeyeyim.
Bazı sevdalar,
uzaktan da sadıktır.
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 03:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Aşkın Dengesi Neydi? - şiir kitabından alıntıdır..




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!