Sızlanıyorum çınar ağacının gölgesinde.
Her bir yaprağı şahit oluyor, dalları kahkaha atıyor tükenmişliğime.
Ağaç mı acımasız, yoksa omuzlarıma yük olan acizler mi?
Kaç yalnızlığa şahit oldu,
Kaç intihar gördü kökleri?
Çünkü ben son olmayacağım gölgesinde dinlenen.
Benden sonra kaç tane kayboluşla eğlenecek, kim bilir.
Kayıt Tarihi : 6.04.2026 03:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Aşkın Dengesi Neydi? - şiir kitabından alıntıdır..
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!