Üstadla yüzleşme 7 Şiiri - Kadir Deniz

Korkuyorum, üstadım.

… Neyden korkuyorsun, evladım?

Hislerimi kaybetmekten korkuyorum, üstadım. Tutunduğum son dalımdı hislerim, şimdi ise hissizlik tatmaya başlıyorum. Hiç tavsiye etmem, çok acılı, üstadım.

… Yapma bunu kendine, güçlü ol evladım, savaşmalısın.

Ben güçlü olamıyorum, üstadım; korkularım güçsüz bırakıyor, gülüşlerimi. Çok anlamsız gülüşler saçıyorum, anlamsızlaştım ben galiba, üstadım.

… Çok haksızlık ediyorsun kendine, evladım. Bırakma kendini, vardır elbet tutunacağın bir dal, sıkı tut, bırakma.

Ben hangi dalı tutsam çatlıyor, üstadım; sonrası enkaz zaten. Hem düşerken kanatıyorum sevdiklerimi. En güzeli gitmek, üstadım.