Unutucam Seni Şiiri - Kasım Kobakçı

Kırdığım tellerde adın yanmasın,
Çaldığım deyişe aşkın kanmasın,
Uyandığım sabah beni anmasın.
*
İçerek kahvemi keyfe dalayım,
Esmesin fırtına neşe bulayım,
Kendimi bularak sensiz kalayım.
*
Bilemem nasıl da sevmiştim seni,
Göklerden alayım göçmüş gölgeni,
Sileyim zihnimden o şen cilveni.
*
Kurduğum hayaller bana dönecek,
O zalım ocağın artık sönecek,
Ozan tek kalsam da yüzüm gülecek.
*
Sokak lambaları adın aramaz,
Yağmurlar yüzünü çizse yaramaz,
Gökteki ay bile seni soramaz.
*
Hani o seyranlık geceler bitti,
Baharda açan gül sararıp gitti,
Şu deli sevdamız eriyip yitti.
*
Kalbimi sökerek elinden aldım,
Kendime sarılıp kışlarda kaldım,
Seni bir yabancı uzağa saldım.
*
Tanımamış gibi sürecek bu dem,
Hiç var olmamışsın bitecek sitem,
Ozan yüreğinden düşecek matem.
*
Bir deftere yazıp o zalım adı,
Yırttım sayfaları kalmadı tadı,
Postaya vermeden yaktım feryadı.
*
Ağlamadan içim çökerken öyle,
Usulca durduğum bilinir böyle,
Dimdik ayaktayım türkünü söyle.
*
Çünkü kalmak sana hiç yakışmadı,
Sen sevilmedin de yürek coşmadı,
Ben gitmeyi bildim aklım şaşmadı.
*
Sevilmeyi asla kotaramazsın,
Adımı duyunca tutunamazsın,
Gözlerin dolar da kurutamazsın.
*
Ama ben adını duyduğum anda,
Başımı çevirip gittiğim yanda,
Unutmuş olurum seni bu canda.
*
İşte o gün tam bir kül olacaksın,
Unutucam seni sararacaksın,
Unutucam seni hep solacaksın.
*
Unutucam seni kalmadı sırdaş,
Dağlara yöneldim erenler yoldaş,
Türküler söyledim dinledi kardaş.
*
Artık bu diyardan göçüp gidelim,
Sazımın telini Hakka çekelim,
Gönlün bahçesine güller ekelim.
*
Ozan olan aşık batıya dönmez,
Yüreği yangındır ateşi sönmez,
Hak yolundan gayrı mekan görünmez.
*
Unutucam seni devran dolanmış,
Bu sevda rüyadır meğer yalanmış,
Ozan kendi ile artık tamammış.