Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

KÖRDÜĞÜM

Sen, gönlümü seve seve ellerine verdiğim, sen,
Sen, bir demet çiçek gibi, yüreğimde derdiğim sen...
Ve ellerin, iki yavru kumru gibi avcumdayken

Sen sevda imbiğinden süzülmüş bir içim su,
Aşkın, geriye kalan, gönle çöken tortusu...
Öylesine tutuldum o cilveli hallere,
Beynimi kemiriyor, sensiz kalmak korkusu...

Pek çok yollarda gezdim, çok inişli, çıkışlı;
Rızk aradığım yollar, hep yokuşlu, hep taşlı...
Bir de ağaçlı yollar, gölgeleri hoş, serin,
O yollarda dinlenip, ben âlemi seyrettim.
Gördüm dünya ne imiş, neymiş hayatın sırrı:

Haclegâhın bir gülistan, ordan seni topladım,
Kucağımda bir demet gül, daha yeni topladım.
Kimi pembe, kimi kızıl, birbirinden güzeller,
Dudağını, saçlarını, gözlerini topladım.

Gül kokunla sarhoş olup bir âleme dalınca

abır büyük fazilettir, burda bikaç sözüm olur:
Ömür boyu, sabır pek çok çözümsüze çözüm olur.
Hem bir Tanrı emri sabır, hem de ata nasihatı:
Gerçekten de, koruk bile, sabır ile ü.züm olur...

Hasret çeken, vaz geçmeyip sabrettikçe umutlanır

Gezdim bunca bahçelerde, nice çiçek koklayarak,
Bir gülistan içersinde, en güzel gül seni seçtim.
Kokusunu, bir sır gibi yüreğimde saklayarak
Henüz pembe bir goncaydın, dudağımla açtım seni...

Romanları Yeniden Yazmak


Hüzün hüzün seni tüter sigaramın dumanları,
Anılarda hep sen varsın, sildim bütün zamanları.
Roman değil, yaşadığım bir gerçekti benim sevdam,

SEVGİ (Tanrı'nın Bize Lûtfu)


Paylaşalım, Rabbim bize lutfettiyse bir kaç değer,
Yalnız kendi bahçemize doğmamalı mehtâbımız,
Sevgi ile anılmaksa bu dünyada maksat eğer

Sev be gönlüm ! Her şeyi sev... Güzel-çirkin ayırmadan...
Çiçeği sev, otu da sev... Güzelini kayırmadan...

Yaratılmış her şeyi sev, özündeki Yaratan'dır,
Sevmekle hiç bitmez sevgi, çünkü kaynak Allahtan'dır...

Sevmek gönül işidir,
Bulutların üstünde, özgür kuşlar gibi
-Ve hep aklın kafesinden âzâde-
Bu yüzdendir hüsranlar, aldanmalar
Ve kafesin dışındaki tüm dertlere göğüs germek…
Belki sevgiler bu yüzden gizemli,