Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Mum ışığına âşık pervaneler
Yanana dek, o alevin etrafında dönerler.

Yalancının mumu yatsıya kadar yanarmış,

BİLMİYORUM, NERDEYİM?

Sığda yüzmedim hiç, hep derindeyim,
Dipsiz bir boşluğun en dibindeyim,
Evrenin, kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerindeyim.
Hücre hapsine mahkûmum;

BİR DRAMA

Bir bakarım; çok hiddetli, şimşekler var hep gözünde
Her nigâhı, can alıcı, yürek delen bir zülfikâr,
Bir bakarım; pek de masun, meltem eser gül yüzünde,
Hayat boyu, sevdalardan vurgun yemiş, pek âşikâr...

O sâkinin işvesi mi, mey mi bilmem, câm dolunca
İşretin ilk kadehinde, câm içinde mey lâl olur.
Sonra sâki lütfedip de, peymâne lebler olunca
Serhoş etse de buseler, lezzetleri zülâl olur.

Ben hep
Hercai menekşelerin mahzun yüzlerinde
Göz yaşları gibi duran
Çiy taneleri toplamayı sevdim.
Kirlenmiş denizlerin üzerinden

BİTÂNEM (Gazel Tarzında)

Sende gördüm, aşk içinde semah neymiş, bitânem,
Aşk humârı, mahmur gözde, sabah neymiş, bitânem...

Hem uğurlu, nadide, dört yapraklı bir yonca,
Hem, yıllarla kokusu, rengi solmayan gonca...
Tanrı'nın kullarına sunduğu bir güzellik;
Kim koklamak istemez, böyle çiçek bulunca...

Çanakkale, kemikten, etten, kandan bir kale,
Toprağın altındaki bunca candan bir kale...
Çanakkale geçilmez, tunçtan, çelikten değil,
Vatan ve Allah aşkı ve îmandan bir kale...

Sade suya bir çorba, yarım tayın yiyerek,

DENİZİNE KAVUŞAMAYAN NEHİR


Çiçek çiçek sevda açan bahçeleri bozup gittin,
Şimdi gönlüm bomboş, ıssız, terkedilmiş şehir gibi...
Tertemiz ve gizem dolu bir sevdayı ziyan ettin,

'Kavuklu'ydu güya Sarraf, gidince 'Pîşekâr' oldu,
Övününüz, sirkatiniz âleme âşikâr oldu...
Biz utandık, siz, utanmaz, "tuzak" deyip geçersiniz,
Sayenizde, onurumuz, bu tuzakta şikâr oldu...