Küçük yaşlardan itibaren edebiyata karşı hep bir merakım olmuştur. Başta kitaplar, kütüphaneler ve yazdığım günlükler bu merakı körükleyerek edebiyata olan merakım derin bir sevgiye dönüşmüştür. Yazmak ve okumak bir yerden sonra bedenimin birer uzvu haline gelmiş ve benim için vazgeçilmez iki aktivite halini almıstır. Özellikle yazdığım şiirlerle ruhumda kopan fırtınaları kağıda bir bir işleyebilmek bir sanattan çok benim için bir terapi şekli de diyebilirim. Kısacası edebiyat bende derin izler bırakmış ve kendimi şekillendirmem için de bana re ...
Sorarlarsa eğer,
Hayatın kirpikleri kaçtı gözlerime.
Yok, elbette ağlamıyorum,
Ne ağlaması efendim!
Ah, şu kirpikten bir kurtulsam…
Keder suyunda yıkadığım gözlerimden
Ah Müzeyyen!
Sen ne güzel bir kadındın öyle
Alından dalından keman kaşından
Selvi boyuna...
Kirpiklerine henüz hüzün bile dokunmamışken,
Ne güzel bir kadındın sen Müzeyyen
Aşk en çok sen de güzeldi
Denizler gibi parlak gözlerinde
Yosun yeşili bir nokta gibi...
Dalgalar henüz vurmamışken
Kirpiklerinin kıyısına beni
Aşk en çok sen de güzeldi.
Ben hep biraz sendim,
Bulanık pencerelerinden bakardım,
Yokuş aşağı giden bir evin...
Yolun sonunda hep sen ve o güzel sesin Koşardım öylece peşinde
Kısa bacaklarımla düşe kalka
Sonra görürdüm seni...
Renk renk yaşayacaksın bu hayatı...
Mesela bulutlu havalar gibi!
Gri tonunda suskunlukların olacak,
Pembe panjurlu hayallerin,
Buz mavisi gerçeklerin olacak,
Su gibi berrak, saf sevginin bile
Bir ses geliyor dışarıdan,
Sanki gece bile anlamış gibi niyetimi...
Pencereme çarpan onlarca yıllık selvi
İncecik dalları ile yalvarıyor
"Gitme! kal .
Hiç değilse bir nefescik daha"
Acı, buhranıyla vurunca boş duvarlara,
Kaynamaya başlardı bizim evde,
Bir demlik Papatya...
Kokusu ortalığı doldurdu mu?
Bir damlası yüreğimize dökülür,
Kalanı ise ince belli çay bardaklarına...
Renkleri dökülmüş duvarlara soruyorum seni,
Karanlığa hapsolmuş yıldızlara...
Kimse duymamış adını kimse görmemiş oysa,
Bir ben biliyorum seni,
Bir de sokağımdaki şu lamba.
Palyaçolar da ölür mü?
Bunu henüz palyaçoda bilmiyordu
Fakat çocular ölebiliyorsa eğer
Bir palyaçonun ömrü de
pek uzun olmasa gerekti.
Sonuçta çocuklar için vardı palyaçolar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!