Sen benim şiirlerimi hiç okumadın
Değmedi satırlarıma gözyaşların
Ellerinin dokunacağı kadar
Yazamadım senden sonra,
Kalem küstü, kağıtlar uçup gitti diyarımdan.
Unuttum bir gün "karalarım" dediğin ne varsa;
Diyorum ya, yazamadım senden sonra.
Yokluğun o kadar büyüktü ki;
Ben seni nasıl unutacağım şimdi?
Gün henüz batmamış
Ve karanlık tüm iştahıyla
Yutmamışken koca bir şehri
Sokaklar kötü bir kadın gibi
Düşmemişken gecenin koynuna
Ses gelmiyor Kudüs'ten
Dar sokaklarından silinmiş insanlık
Ve serçeler dahi kanatlarını vurmaz olmuş yer yüzüne
Bulanmaktan korkarak hüzne acıya kan ve kire
Ses gelmiyor Kudüs'ten
Ölüm ucuz, kapı kapı dolanıyor
Sevdaya da kıyarlar,
Hem de en çok sevdaya...
Kanlı elleri ve aç gözleri ile
Soğuk bir dokunuştur gezinir teninde...
Ve bencil yüreklerden bir hançer saplanır,
Umuda çalan deli mavisine,
Gözlerim semayı seyretmekte ve seyretmekteyim,
Ölümle kucaklaşan ayı.
Bileklerim kan içinde,
Ayaklarım çamur...
Gezindiğim karanlıkta
Görünmeyen bir benim, bir de
Bir gün gideceğim ben de tıpkı diğerleri gibi...
Ruhumdan düşen serin damlalar ıslatacak toprağı,
Rüzgarın uğultusunu giyeceğim üstüme,
Tatlı bir melteme emanet ettiğim hüznümü,
Beyaz kar taneleri, ete kemiğe bürüyecek.
Bir gün gideceğim ben de tıpkı diğerleri gibi...
Dünya üzülecek onlarca şeyle dolu...
İnsan ise tüm bu üzüntülerin üstüne iliştirilmiş,
Minik bir süsten ibaret sadece,
Hayat bize bahsedilmiş eşsiz bir hediyeyse eğer
Her birimiz kendi hayatlarımızın
Süsü sayılırdık o zaman...
Nice vuslata denk ayrılıklar gördüm.
Anadan babadan, dosttan, yardan...
Kimisi ölümle gelmişti kapıma misafir
Kimisi de bana kaderden yadigar.
Hoş!
Bilirim de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!