Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Kalem seni nasıl yazsın güzelim,
Şiirim şarkım sözüm özelim,
Şiir sensin söz sen kalem sen,
Şiir seni nasıl yazsın güzelim.

Özü senden sözü senden gözüde,

Türk Milletinden başka, Milletleri tanımam
Beni, ben yönetirim, esir olup kalamam
İnsanlık sevgimi de, kimselerde bulamam
Şehidimin sayısın, sokaklarda sayamam

Esir etmiş TÜRK’ ümü, haydi ordan Çin piçi

Vargücümle koştum,
Nehirlerle coştum,
Yürekten yana hoştum,
Kar var demedim aşka koştum.

Yalınayak koşuverdim,

Çok şükür sağlamdır mayamız bizim,
Toplumun içinde hayamız bizim,
Ufalanmaz dağlarda kayamız bizim,
Çok şükür besmeleyi çekeriz Allah için.

Hak var iken şeytanı seçene yazık olsun,

Hepimiz şimdi bordo bereliyiz,
Farketmez doğu batı yöreliyiz,
Kaman, Sorgun, Mudurnu, Göle,liyiz,
Bu vatana sevdalıyız ezelden.

Şehitleri taşırız biz omuzda,

Gönülden sevgiye yol var ararsan,
Kardeşliğe ulaşan dal var bulursan,
Yürekten gülleri gönüle dermeli artık,
Gönüller sevgiyle derilsin yine.

Şu üç günlük dünya kime yetmiyor,

Kutlu olsun gününüz,
Sararmasın gülünüz,
Atamdan ödülünüz,
İşte 23 Nisan size.

Bu bayram özgürlüktür,

Gider iken mendil bırak,
Güzel yüzün bana ırak,
Hayat attı bana dayak,
Dinlemezsin kal desemde.

Biz doğan güneşleriz,
Karanlık gecelere,
Dostluk sevgi işleriz,
Nakışla sözcüklere.

Sözler bizde yürekten,

Selam verme edepsize şımarır,
Ne utanma bilir nede kızarır.
Doğruyu deyince biraz bozarır,
Allah korkusunu bilmez edepsiz.

Selam verme edepsize arsıza,