Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Haftaya sessizce şehrine geleceğim,
Hiç rahatsız olma sen öylece döneceğim,
Hasreti yüreğimde derine gömeceğim,
Duyupta sakın ha davete zahmet eyleme.

Seni arayacağım haberin olmadan,

Güller soldu çarem yoktur,
Yaprağını saran yoktur,
Derse isen işim çoktur,
Selam versem alırmısın.

Sazım kaldı çalamadım,

Gül düşerse gonca durur,
Büyüyünce o gül olur,
Güz gelince yaprak kurur,
Hiç gülüme kıyamamki.

Gülüm asil nazendedir,

Gül bahçene kuruldum,
Çok gerçekten vuruldum,
Şu seven yüreğimle,
Aşk yolunda duruldum.

İnadım var gidemem,

Aşkımın gücünü bilmek istersen,
Tartıya gerek yok sorda söyleyim,
Yinede bir belge kanıt istersen,
Yüreğim yetermi? iste dereyim.

Sağdan soldan araştırıp yorulma,

Tahtadan yazı silebilirsin,
Yazdığın sözü silersin,
Mektuptan özü silersin,
Cumhuriyet’i silemezsin.

Fiile yasak koyarsın,

Derenin kenarında gül deriyordu,
Güllerin üzerine tül geriyordu,
Uzatıp bir demet bana al diyordu,
Gülden kokusunu almış sevdiğim.

Akşamdan sabaha kal der gibiydi,

Eylül ile dersi vardı,
Dışarısı yoğun kardı,
Yüreğini hakka sardı,
Kırarlarken kalemleri.

YILMAMIŞ CELLAT KÜFÜRDEN,

Kimseler vurmadan kırıldı belim,
Şiirin yazarken kaskatı elim,
Yinede dedim sizlerle ben selim,
Ağladım yanarak sana şehidim.

Harap düştüm inan acı haberler,

Anladımki sen sevmekten sevilmekten kaçıyorsun,
Daha fazla neden keder sıkıntıyla yaşıyorsun,
Aslında bence deyim sen kendinden kaçıyorsun,
Mutluluk uzakta değil bunun sende farkındasın.