Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Taş yerinde duramadı,
Gediğini bulamadı,
Baba ekti toprağını,
Evlat gelip sulamadı.

Yeşertmedi selvi dalı,

Yüreğinde sevgiye yer varsa geliyorum,
Sevgiye sunacağın ser varsa geliyorum,
Bunun için gözyaşı ter varsa geliyorum,
Duyguları geriye atmayalım ne dersin.

Karanlık tüm geçmişe çekelim süngerleri,

Çiçek gibi yüreğimde saklarım,
Ara sıra can özümden koklarım,
Yaprağını gözyaşımla aklarım,
Dokunmam dalına yitersin diye.

Yüreğim ıslanmaz yanımda olsan,
Beyaz hayalime kuş olup konsan,
Yapraklar misali dalımda donsan,
Kıyamaz çözerdim seni buzundan.

Üşümekten kurtulurdu bedenim,

Bu gözler ağlayacak,
Kalbimi dağlayacak,
Gözlerin şu dünyada,
Kalmamı sağlayacak.

Dağıt artık hüzünü,

Ateşim var yüksek dozda,
Yine kaldım tufan tozda,
Duramadım yalan pozda,
Çarpıyor gönlüm çarpıyor.

Sıcak olsa hava neyse,

Sana olan sevgimi gözlerime gizledim,
Ömür boyu onları senin ile sözledim,
Görmediğim her dakika saniye özledim,
Ceylan gözlüm inan'ki sana aşkım çığ gibi.

Yüreğimde ateşi hiç bir doktor ölçmedi,

Uyu yavrum gelsin melek,
Kabul olsun her bir dilek,
Rıza kılsın sana felek,
Gül yüreğin neşe dolsun.

Hanemize huzur gelsin,

Anneciğim sar beni,
Sıcacık yüreğinle,
Üşüyorum sar beni,
Isıt ninnilerinle.

Kollarında ısınayım,

Yılllardır çektiğim döküldü dile,
Olmadı yinede sevgimde hile,
Onu sevdiğimi bilirken bile,
Terkeyleyip giden yare ne denir.

Aşık sazın yaralamış yüreğin,