Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Dünyadaki tacın hayır hasenat,
Manevi yönden bulunmaz sanat,
Yoksula düşküne elini uzat,
Ahirete sermayan olsun istersen.

Ekmeğini bulup helal kazançla,

Dünya fani can emanet,
İşte ölüm son işaret,
Bilmeyene beyanın et,
Geçme dostum sen doğrudan.

İki gündür inanın kan beynime sıçradı,
Ateşlerim yükselip tansiyonum fırladı,
Birazcık sesim çıktı tüm köpekler hırladı,
Duysun beni dalkavuk kıytırık asalaklar.

Suçsuz günahsız insan bombayla ölüyorken,

İnsan sevdiğine canım dağ olur toprak olur,
Diler ise dallarında gül olur yaprak olur,
Aşka akan pınarlar ak olur berrak olur,
Şaşırmayın dostlarım sevmişim seviyorum.

Sevdiğin olmaz ise gün karanlık gibidir,

Denizli'nin Tavasına,
Kastamonu havasına,
Yaylasına ovasına,
Götür ben kardelenim.

Lebbeyk deyip coşanlara,

Gönül sensiz duramıyor,
Asla yerini bulamıyor,
Kalem şiir yazamıyor,
Dertlerimle ben ne edem.

Hasret yazdı bugün kalem,

İki buçuk puan vermiş şiire,
Saygı duymuş gibi sanki şaire,
Çala kalem düştüm gene şiire,
Al puanın senin olsun üç kere.

Kimseyi muhattab alıp yazmadım,

Akça pakça yalanları,
Hazırlarlar planları,
Toprağıma talanları,
Düzenliyor bu timsahlar.

Ne bulursa üçe beşe,

Akıl akıl olmalı dengi fikir bulmalı,
Söz ağızdan çıkınca hedefini bulmalı,
Kafi gelmez söz ise dinlenmede durmalı,
Herkes usta olursa çıraklık kime kalır.

Muhasebe bilmeyen oturamaz hesaba,

Oldum olası riyayı yalanı çok severler,
Devlet millet malını talanı çok severler,
Dostluklara nifakı salanı çok severler,
Ben Bunlara Ne Deyim Söyle Arkadaş Söyle (2)

En olmaz şeyi bile kanun ile çıkarır,