Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Er mektubun okunmuştur,
Yüreklere dokunmuştur,
Bayrak ile tabutuna,
İtinayla konulmuştur.

Vatan demiş sözlerinde,

Allah kitap bilmezi,
Namusu beğenmezi,
Doğruları görmezi,
Geçin dostlarım geçin.

Ar namusu takmazsa,

Allah kitap bilmezi,
Hak yoluna gelmezi,
Güzelliği görmezi,
Geçtik üstadım geçtik.

Ayyaş deyyus densizi,

Gençler ışık olmalı,
Vatana ışımalı,
Atamın ülküsünü,
Cihana taşımalı.

Yarışmalı ilimde,

Bu aşkı yüceltmeye uğraşıp duruyorduk,
Saatleri aşk ile sevgiye kuruyorduk,
Üzerine titreyip şevkatle koruyorduk,
Lakin mevsim hazandı son yaprak düşecekti.

Ağlamadık kalmadı bize göçmen kuşlardan,

Haramiler saz çalar bahseder bölünmeden,
Gerçek gerçek olurmu aslına dönülmeden,
Gazamız hak olurmu hak yola düşülmeden,
Sabrımızı zorlayan öfkemize katlanır.

Bu vatanda sadece bir gurupmu yaşıyor,

Sarı Çiçek Yunusumu sorarsın,
Yüreğim yaralı birde yorarsın,
Kuşlar gibi pencereme konarsın,
Kurutma dalımı sarı çiçeğim.

Derviş Yunus zemzemini içiyor,

Herbir tesbih tanesini,
Çeker iken Allah deriz,
Fani dünya çilesini,
Taşır iken Allah deriz.

Yaş gözlerden akar gider,

Yeşil çimenlerde oyun oynayın,
Kardeşliğe halka olun çocuklar,
Çiçekler içinde koşun oynayın,
Sevgi için çağrı yapın çocuklar.

Güzel bahçelerde elele verin,

Serdengeçtim vakit artık doluyor,
Altaylarda kardelenim soluyor,
Sinirinden yaprağını yoluyor,
Aral nehrim kurumaya yüz tuttu.

Türkistan da kardeşlerim zulümde,