Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Er mektubun okunmuştur,
Yüreklere dokunmuştur,
Bayrak ile tabutuna,
İtinayla konulmuştur.

Vatan demiş sözlerinde,

Allah kitap bilmezi,
Namusu beğenmezi,
Doğruları görmezi,
Geçin dostlarım geçin.

Ar namusu takmazsa,

Allah kitap bilmezi,
Hak yoluna gelmezi,
Güzelliği görmezi,
Geçtik üstadım geçtik.

Ayyaş deyyus densizi,

Gençler ışık olmalı,
Vatana ışımalı,
Atamın ülküsünü,
Cihana taşımalı.

Yarışmalı ilimde,

Bu aşkı yüceltmeye uğraşıp duruyorduk,
Saatleri aşk ile sevgiye kuruyorduk,
Üzerine titreyip şevkatle koruyorduk,
Lakin mevsim hazandı son yaprak düşecekti.

Ağlamadık kalmadı bize göçmen kuşlardan,

Herbir tesbih tanesini,
Çeker iken Allah deriz,
Fani dünya çilesini,
Taşır iken Allah deriz.

Yaş gözlerden akar gider,

Haramiler saz çalar bahseder bölünmeden,
Gerçek gerçek olurmu aslına dönülmeden,
Gazamız hak olurmu hak yola düşülmeden,
Sabrımızı zorlayan öfkemize katlanır.

Bu vatanda sadece bir gurupmu yaşıyor,

Sarı Çiçek Yunusumu sorarsın,
Yüreğim yaralı birde yorarsın,
Kuşlar gibi pencereme konarsın,
Kurutma dalımı sarı çiçeğim.

Derviş Yunus zemzemini içiyor,

Serdengeçtim vakit artık doluyor,
Altaylarda kardelenim soluyor,
Sinirinden yaprağını yoluyor,
Aral nehrim kurumaya yüz tuttu.

Türkistan da kardeşlerim zulümde,

Görmezmisin ok yayını biçecek,
Zalimler keyif çayını içecek,
Atı alan viyanayı geçecek,
Durma sende hazır eyle tayını.

Kürşatların hazır kıta beklesin,