Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Herbir tesbih tanesini,
Çeker iken Allah deriz,
Fani dünya çilesini,
Taşır iken Allah deriz.

Yaş gözlerden akar gider,

Yeşil çimenlerde oyun oynayın,
Kardeşliğe halka olun çocuklar,
Çiçekler içinde koşun oynayın,
Sevgi için çağrı yapın çocuklar.

Güzel bahçelerde elele verin,

Serdengeçtim vakit artık doluyor,
Altaylarda kardelenim soluyor,
Sinirinden yaprağını yoluyor,
Aral nehrim kurumaya yüz tuttu.

Türkistan da kardeşlerim zulümde,

Görmezmisin ok yayını biçecek,
Zalimler keyif çayını içecek,
Atı alan viyanayı geçecek,
Durma sende hazır eyle tayını.

Kürşatların hazır kıta beklesin,

Gök bayrağım çoktan batmış çinliye,
Pis yüreği şeytanlardan kinliye,
Kürşat gerek ezmek için çinliye,
Soydaşımın herbiri'de Kürşat'tır.

Tecavüzcü pis domuzu vurmalı,

Hayat gücün yetmez Türk' ü bilmene,
Gözlerin manimi bunu görmene,
Şimdi ne denir bu özür dilemene,
Soykırım yapanlar bizmiyiz sence.

Nazilerden sonra bunlar türedi,

Artık baharlar yazlar kışlar sensiz geçecek,
Sensizliğin rüzgarı hep bağrıma esecek,
Sen gittiğin içinde kuşlar bana küsecek,
Bekletmeyim o halde git bildiğin yoluna.

Boşver beni düşünme kaderimi çekeyim,

Anasından er doğan dine ihanet etmez,
Telaşa hiç gerek yok bizde yiğit tükenmez,
Camiyi bilen kilise kapısına gitmez,
Beşikteki bebekler tekbirler getirirken.

Ağaç diktim yeni geldi boyuma,
Ben bağlıyım ecdadıma soyuma,
Uyan artık ey gençliğim uyuma,
Atı alan Üsküdar'ı çok geçti.

Yaban malı özenipte giyinme,

A bebeğim sana ninni söyleyim,
Güzelliğin için türkü derleyim,
Seni ellerimle kendim besleyim,
Yeterki ağlama sırdaş olayım.

Değmesin gözüne hüzün bebeğim,