Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Bizim bu dağlar hep bu ova bizim,
Tarlalarla bağlar şu yayla bizim,
Ay yıldızın çevirdiği sınırlar,
Nehirler ırmaklar bu çaylar bizim.

Adana Ardahan Malatya ve Van,

Nasıl bilmem İstanbul'un martısı,
Temiz yürek sevgilerin artısı,
Bulunmamış daha bunun tartısı,
Sevgi için vakit mekan aranmaz.

Karlar inmez Erciyes'in dağından,

Selam sevda sadığına,
Hak alemin aşığına,
Muhtacız hep ışığına,
Rabbim bize doğdur güneş.

Sevgi denizinin sabahları olmasın,
Çiçekleri açsın hep hiç solmasın,
Seven gözlere yaşlar dolmasın,
Nikaha toplansın deniz kızları.

Denizle içiçe olsun evimiz,

Dostluklara yelken açıp gidelim,
Ayrılığı defterlerden silelim,
Rabbin cennetine bizde girelim,
Selam olsun kardeşime dostuma.

Kavga etme üç beş kuruş pey için,

Sarı çiçek Yunusunu arıyor,
Gelsin diye rüyasına dalıyor,
Bir ses duyduğunda onu sanıyor,
Sarı çiçek çiğdem gibi sarardı.

Sarı çiçek neden boynun eğersin,

Anneler kol kanat gererler bize,
Nereden başlasak şimdi biz söze,
Kem gözler değmesin o iki göze,
Şefkatle büyütüp bakar annemiz.

Melekten farkları fanilik sade,

Güzelliğe özel sözlerim vardı,
Yazacaktım vakit geç olmasa,
Gönülde sevgiye özlerim vardı,
Diyecektim vakit geç olmasa.

Ibrığı doldurmuş içmecesinden,

Sivas ellerinde sazın çalasın,
Temiz havasından şifa alasın,
Yüreğinden ilhamlara dalasın,
Vargit Şahin gardaş vargit Sivas'a.

Sazın çala dursun güzel elleri,

Sormayın Kerkük'ü bir yaman halım,
Onunla kırılır hep kolum dalım,
Yaşamakmı bu hep ölüm kalım,
Her bir günde azap hergün kuşatma.