Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Gerdan kırıp diz büke Aybüke,
Bardak kırıp çay döke Aybüke,
Yeter artık şafak söke Aybüke,
Usul usul geliversen yanıma.

Çekilmiyor bak nazların Aybüke,

Bu gece vuslatı seçtirdin bana,
Kanayan yarayı deştirdin cana,
Bilirsin hiç sitem edemem sana,
Zamansız yüreğe indin dolunay.

Yokoldu kolumun tutan ferleri,

Mevlana Yunus'tan ilham almadan,
Tasavvufun deryasına dalmadan,
Besmeleyle lokma bile almadan,
Yaşar gider olduk mevlam kayıra.

Zekatı hayrı şükrü çoktan unuttuk,

Acı bizim dert bizim,
Kalemimiz sert bizim,
Vatana sevdalıyız,
Yüreğimiz mert bizim.

Zengin fakir ayırmayız,

Giresundan geçersen,
Yersin dayak köteği,
Çankırı'ya gidersen,
Yersin yaren köteği.

Zonguldaktan Bartın'a,

Usulca gel yanıma kimseler uyanmadan,
Hayaller denizinin koynuna uzanmadan,
Perdeleri çekiver güneşim yaklaşmadan,
Yanımda yar var diyeyim essah sansınlar.

Unutmayın o duruldu,
Sizler için şehid oldu,
Al bayrakla cana kondu,
Sonra gitti cennet ele.

Şu dünyada farklı farklı yüzümüz,
Her zaman doğru deriz sözümüz,
Dışarıdan ne bilinir özümüz,
Hayat sürüp gelip geçer gideriz.

Şu dünyada farklı farklı insanız,

Şırnak dağlarında anam kolum düşüyor,
Yetiş yanıma ne olur yüreciğim üşüyor,
Baktım şehit olurken hain köpek gülüyor,
Ana söyle analar hiç hain doğururmu.

Şırnak dağlarından anam şehit geliyor,

Şeytanlara daha başım bitmedi,
Yıllar boyu ona öfkem gitmedi,
O kadar taş attım yine yetmedi,
Atacağım taşım cepte çok daha.