Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Kerbela çöldür gözü hiç olmaz,
Hüseyin'e Hasan'a suyu hiç olmaz,
Vicdana gelcek özü hiç olmaz,
Yolcuya dermana yel olmaz onda.

Kerbela Kerbela donuk Kerbela,

Otuzbeşbin şehidin hıncını almaya geldik,
Şehidim yanında kalmaya geldik,
Eşkiya itini sarıp yarmaya geldik,
Bizlere şanıyla bordo bereliler derler.

Tek yek ufalayacağız dağı taşları,

Bu vuslatı tayine yürekler erişemez,
Askerlik cesarettir her yürek yetişemez,
Türk oğlu tembellikle hayata itişemez,
Şehidlerin yürekte ayrı bir yeri vardır.

Her bir genç büyür fakat asker olurmu?

O Karda açan çiçek,
Üç Mevsim bekletecek,
Yine kışla gelecek,
Kardelen çiçeğim.

Onda endam başkadır,

Çiçeklerden ayırdığım gülümsün,
Sıcak topraklarda mavi gölümsün,
Görmeyince cana inen ölümsün,
Üşürüm ayazda bırakma beni.

Aynaya bakacak yüzüm kalmıyor,

Hırsından kızardı yazmadı kalem,
Yüreğe dar geldi almadı çilem,
Yaşattın gönlüme tattırdın elem,
Yüreğimden özür dilemen gerek.

Kalbimi kırdın tutmuyor ayar,

Bu ülkeyi bölmeye kimsenin gücü yetmez,
Değiştirin kafayı bu işler böyle gitmez,
O kadar kültür varken sadece birisi denmez,
Bu vatanda birliği istiyoruz sadece.

Kimsenin kimseyi dışlamaya hakkı olmaz,

Hatırandan ardı sıra tül kaldı,
Vazomuzda dalı kırık gül kaldı,
Ateş söndü rüzgar gitti kül kaldı,
Bak gül bize küstü dal bize küstü.

Işıl ışıl parlamıyor gözlerin,

Yine hüzün yüzlüm derdini dökmüş,
Heceye satıra gözyaşı dökmüş,
Umudu bir zaman acıyla çökmüş,
Hazan mevsiminde güller ararken.

Ağlaya ağlaya şişmiş gözleri,

Yüreği sararken afakı hicran,
Gönlüme salınan vuslat aşikar,
Pürnur olamazken talihim ayan,
Bahçemde açılan güller aşikar.

Tevazu lütfeyle bir bukle cana,