Ümüt Güngör Şiirleri - Şair Ümüt Güngör

Aşık sazı çalar dostum diyerek,
Kurtarmaz dünyada postum diyerek,
Dünyada yaşansın dostluk diyerek,
Dostluktan öteye kervan taşımam.

Gülleri taşırken yorulmamışki,

A güzelim şimdi sana ne deyim,
Hasret deyim özlem deyim gel deyim,
Yeter artık inadını çelde gel,
Suna deyim ceylan deyim yar deyim.

Sabahlara çıkmaz oldu geceler,

Sen gülleri taze tut,
Kurutma çiçeğimi,
Ümidini güçlü tut,
Bırakma yüreğimi.

Ben göklerde bulutum,

Kanları oluk oluk akıtır çekinmeyiz,
Bu canları adadık biz vatana vatana,
Hain döllerinden asla hiç çekinmeyiz,
Bu canları adadık biz vatana vatana.

İlim iman zırhıyla silahlandık ilkönce,

Yalancı dostluklarda olmadı benim pozum,
Helaldan gayrısına uçup esmedi tozum,
Çok şükürki yerinde şimdi tadım ve tuzum,
Bu zamana uymuyor dostlar libasım benim.

Geçinip giderim dostum kıt ve kanaat,

Yıldırımdan ateş kaptık,
Sevgi sokağına saptık,
Güzel gülden bahçe yaptık,
Üzülmek yok artık sana.

Yüreğimiz aşkla doldu,

Ağlama mavi gözlüm bahar geldi,
Çiçekler yüzünü bahara serdi,
Ne mutlu sevenler güneşe erdi,
Gülmelisin mavi gözlüm gülmeli.

Mavi gözlüm terket hüzünlerini,

Keser döndü sap döndü,
Ampül söndü mum döndü,
Zehir gitti hap döndü,
Ak dendi kara geldi.

Ampülleri kırıklar,

Bir çınar düşerken yine bu mevsim,
Ne oldu üstadım bitmeden dersim,
Sana yüreğimden güzel bir resim,
Çizemeden gittin Hüseyin hocam.

Ankara kalesinde sedalar yarım kaldı,

Vatan için dersim vardı çalıştım annem,
Şehitler arasına bende karıştım annem,
Yarış dedin bayrak için yarıştım annem,
Ağlama dedim giderken duymadın annem.