adam, onlarca umudunu bağladığı hayallerinin gözlerinin önünden bir bir yok olduğunu görüyordu
içini üşüten bir duygu kaplıyordu yalnız kaldığı anlarda..
sanki ölümün o soğuk nefesi tüm hücrelerinde dolaşıyordu..
kanının çekildiğini hissediyordu...
bazen gözlerini kapatıp o umutlarını bağladığı hayallerinden bir tanesini seçip
rüyalanıyordu güpegündüz..
kalkıp geliyorsun kapının altından sızan ışığın geldiği yerden...
bılıyorum gelıyorsun ama meraklanmalar ıcınde kıpırdanıyor yuregım...
saatın tıktaklarına düşman olmuş seni beklemekten...
biliyorum
kalkmıssın ve yol alıyorsun senden bana
sizden bize....
nasıl olduğunu merak etti adam
soluduğu hava içini üşütüyordu
ölüm müydü yanı başında ki bilemedi
derin bir nefes aldı
iki kişilik yalnızlığına yol alırken...
...diğer yalnızlığını bekledi...
eee ler var belkide hayatta bazen bir duraksama aninda agzimizdan dokulen eee'ler belkide hic sonunu getiremeyecegimiz eee'ler ve ben eee'lerden kurtulup nnnnn'lere gelmek istiyorum basinda sssss'ler olan nnnn'lere ve hepsinden sen'i olusturmak istiyorum bendeki anlamiyla senii...ne duraksamak istiyorum ne de dusunmek...sadece bende var olacak sen'İ bekliyorum...bulabilecekmiyim veya ne kadar dayanbilecegim hic belli degil ama tek istedigimin sen oldugunun farkindayim...zamani lehimeze cevirmek seninle doldurmak istiyorum hayatin her anini saniyelere inat seninle yuzyillar yasamak istiyorum su kucuk omrumde...ve belkide biriktiriyorum hayal kiriklikliklarimi, kırıklıklarını en kuytu yerine hayatin ve hayat acimasiz birgun bir yerde birakiyor onume hepsini hayal kirikliklari icinde yinede sen'den vazgecmiyorum...sen içine birazda ben kattigim senden vazgecmek isteyebilecegimi nasil dusunur bu hayat ben hayattan vazgecmisken bile sen'den vazgecmemissem...hayat kisa sen ise sonsuz...sonsuzum ol..ve vereyim sana tum hayati,hayatin ardinda kalanlari,evreni.gozleriyle gunesi isitan kadin...yuregimi isitmak yuregini isitmaktir...yuregim yureginin koruyucusu…
bir gözlerin geldi aklıma
birde elma yanakların...
gelinler gülüsünü kıskandı...
çiçekler kokunu...
Mavilik...
ağlarım
atlarım en yakın köprüden
denize
ölümüm elinden derim, dalgalara...
Güzellikler getirmiştin yeniden hayatıma
Anlayamadan geçti çocukluğumuz birlikte sanki baba ve kızı gibi
Yetiştirmeye çalışırdın durmadan boyunu boyuma
En güzel hediyeydin tanrıdan bize...
Seni sevdiğimi söyleyemesemde hiç sana doyamazdım
müjdeliyor yağan yağmur altında gülümseyen çocuklar
yaklaştığını
ellerim
pencerenin camına yaslanmış bedenimi uzak tutma
telaşesinde
bir şarkının daha nakarat bölümünün sonunda susmaktan çok
Belli yanlış yüreklere kaptanlık ettiğin ellerinin pamuksu kokusunun yitip gitmesinden
Sesinin buğusunda bulunan gizlerden
Tam sevmekten vazgeçmişken ruhum yanlış kaptanlarla çıkmışken yola
ellerin tuttu ellerimi bir daha bırakmayacasıya...
Doyamadı gözlerim deniz gözlerine;
açılmaktı tek isteği belki de yüreğine...
başka aşklarla kumar oynamakta kalbin
nasılda görmüyor yanından geçip giden zamanı
zaman, yalanın ta kendisi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!