Umudu Kestim Şiiri - Raif Kemal Taner

Hakikat sırrını gizlerken perde,
Liyakat aradım uçsuz yerlerde.
Vicdanlar tutsakken kara kederde,
Hak’tan kopan candan umudu kestim.

Kelimeler çıplak, manalar yorgun,
Tükenmiş bir nesil, kendine sürgün.
Zirveler susarken, alçaklar vurgun,
İlm-i irfân olandan umudu kestim.

Suretler değişti, aynalar sahte,
Arayan kalmadı vuslatı, ahdi.
Ömür bir rüzgârdır, tüketir bahtı,
Zamanı boğandan umudu kestim.

Fânilik hükmünü sürerken elde,
Hakikatin sesi kısıldı dilde.
Bir hazan mevsimi, hüzünlü yelde,
Yarına varandan umudu kestim.