Ulvi Makam Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzakta parlayan alev izinde,
Kabirde uyuyup şefkat bulasın.
Melekler bekliyor akıl gizinde,
Ebedi alemde nurlar dolasın.
*
Vakitler akarken sızı sızlıyor,
Yaralı gönüller yolu gözlüyor,
Geceler boyunca ateş közlüyor,
Hasrete tutsak fırtına esmeli.
*
Zihnimde fidanlar gelişip coşar,
Çehreme vuran ızdırap dağ aşar,
Kalbimde alevler sessizce taşar,
Sevdamız mazide asude kalsın.
*
Kerim Yaradan ruhunu aklasın,
Valide fırkat acısı saklasın,
Fani alemde mezarda paklansın,
Firdevs bahçesi ebedi yuvadır.
*
Mezarda solan çiçekler ağlıyor,
Hasretin aklı derinden bağlıyor,
Yokluğun uzun nehirde çağlıyor,
Sonsuzluk yolu selamet sunmalı.
*
Mevsimler devrilmiş sancı kanıyor,
Rüzgarlar eserken acı tanıyor,
Yorulan yürek felaket sanıyor,
Ayrılık ucu ciğeri dağlasın.
*
Anılar inci misali dizildi,
Çehreni anlatan resim çizildi,
Issızlık göğsüme derin kazıldı,
Ebedi kollar şefkatle saracak.
*
Dualar ardından göğe uçuyor,
Derinden gelen sedalar kaçıyor,
Kaderin çektiği hüznü saçıyor,
Nurlu mekanlar tamamen açılsın.
*
Yıldızlar parlayıp gece süslüyor,
Soğuklar donarak hüznü besliyor,
Yaşamda yokuşlar ruhu sesliyor,
Aydınlık yolun eksiksiz uzasın.
*
Mahşere kadar sürecek yarayı,
Sensiz biten aylar yıkar sarayı,
Nehirler akarken bozar sırayı,
Ulvi makamda ruhun huzur bulsun.