Ulu Fidan Şiiri - Kasım Kobakçı

Toprağından koparılmış ulu fidan,
Anaların yaş döktüğünü izlemek misali,
Uçları kenetlenmiş, asırların sürgünleri misali,
Bedenleri, toprağın karası misali.
*
Yurdundan ayrılmış yeşil inci,
Ninelerin feryat ettiğini duymak misali,
Budakları bükülmüş, asmaların sarılışı misali,
Kütükleri, kömürün karası misali.
*
Yerinden edilmiş kadim bilge,
Dedelerin sessizleştiğini hissetmek misali,
Uzantıları dolanmış, ipliğin yumağı misali,
Kabukları, gecenin zifirisi misali.
*
Yuvasından uzaklaşmış kutsal nebat,
Kardeşlerin hüzünlendiğini bilmek misali,
Filizleri sarılmış, dostların kucaklaşması misali,
Cisimleri, çamurun tortusu misali.
*
Meskeninden sürülmüş bereket elçisi,
Gariplerin dertlendiğini anlamak misali,
Damarları kıvrılmış, nehrin akışı misali,
Yüzeyleri, çölün kuraklığı misali.
*
Vatanından kopmuş ebedi gölge,
Aşıkların yas tuttuğunu seyretmek misali,
Çubukları kırılmış, camın parçaları misali,
Dış yüzü, pasın kızılı misali.
*
Bağından savrulmuş ölümsüz bitki,
Dostların vedalaştığını yaşamak misali,
Yaprakları dökülmüş, güzün rüzgarı misali,
Varlıkları, küllerin karası misali.