Sustu;
Suskunluğu kadar,
Doldu gözleri.
Yüreği gece kadardı.
Elleri uzadı gecenin içine
Büyüdü yalnızlığınca.
Sevinçle gül
Sonsuz olsun gögünde
Yıldızlar
Aklında kalsın
Deniz kıyısında
Dalgalara seslenen
Bir sabahın serinliğindeyim
Dalgaların şafağında eğilmiş gün
Tan yerinde kızılca bir kavga
Mavinin içinde yemyeşil bir bahar
Irkların içinde saf bir öz
İnsanlık ve sonsuz hoşgörü.
Umutlarım gözlerinde.
Umudun güneşte,
O doğuracak umudumuzu.
Öyle acı ki;
Doğan sadece hasret.
Neden tel örgüler?
Yokluğunda gülüm;
Küsüyor toprak.
Yürümüyor filizleri;
Umutların.
Sürmüyor güneş;
Gök tarlada atını.
Yollar hiç bu kadar;
Darmadağın.
Hiç bu kadar dolaşık;
Gelmedi gözüme.
Bir ırmağın düğümü;
Kendi denizinde çözülür.
Yıldız;
Gecenin çarmıhında,
Ağlar yalnızlığına.
Meydan okuyarak karanlığa;
Güneşi arattırmaz dostlarına.
Tutunamayıp düşerken biri,
Sarsiliyordu butun gecmisi
Uzaklasan dost atlilarin titrettigi
Yerin derinliklerinde
Bir dustu icinde
Fokurduyordu
Gencliginin volkanlarindan
Yok mu seninde sonun.
Ağaçların altında geçer mi?
Biter mi sandın ömrüm.
Ölüm ey yar!
Aşkının toprağında yatıyor.
Atmasa da gönlüm.
Tülün rüzgarda
Amaçsız salınışı
Zamanın hiç bitmeyen
O dairedeki çırpınışı
Soğukta karın amansız
Bembeyaz işgali gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!