Ufka Bıraktığın Ad Şiiri - Yücel Özkü

UFKA BIRAKTIĞIN AD
Usulca indi akşam yüreğime,
Rüzgâr adını yapraklara işler.
Sessizlik omzuma usulca konar,
Gözlerim her yolun ucunda seni arar.

Göçmen kuşlar adını ufka bırakır,
Yağmur içimde sessiz bir nehir büyütür.
Takvimler ömrümden usulca eksilir,
Hasret en uzun mevsim olur.

Ay, kırık bir kandil gibi eğilir,
Yıldızlar geceme sessizce iner.
Bir tek adın çoğalır aynalarda,
Zaman avuçlarımda su gibi erir.

Ne bahar unutturur bıraktığın izi,
Ne sonbahar örter içimdeki sesi.
Sen uzaklarda bir ışık olsan da,
Kalbim sana açılan son penceremdir.

Şimdi her rüzgâr kapımı çalınca,
İçimde eski bir türkü uyanır.
Gelmesen de eksilmez gölgen bende;
Sevda, yokluğunda bile çiçek açar.

YÜCEL ÖZKÜ
5 Ağustos 2026/15:18