Uçuşa Benzeyen Yorgunluk Şiiri - Yücel Özkü

UÇUŞA BENZEYEN YORGUNLUK
Gerçekte kimse düşlediği hayatı yaşamıyor,
Gözlerin gördüğü sadece bir yanılsama,
Kuşlara bakıp da imrenme sakın,
Onlar da gökyüzünde hayata tutunma telaşında.

Bir gülüşün ardında saklıdır yorgunluk,
Bir bakışın içinde gizlenir suskunluk,
Kimse sandığın kadar hafif değil,
Herkesin içinde taşır bir kırgınlık.

Rüzgâr bile rastgele esmiyor sanma,
O da bir yöne mecbur, bir yöne çaresiz,
İnsan dediğin kendi içine sürgün,
Özgürlük dediğin şey bile biraz sessiz.

Ve anlıyorsun zamanla usulca,
Hiç kimse tam değil bu uzun yolculukta,
Ne kuşlar mutlu, ne insanlar bütünüyle,
Herkes biraz düşmüş, biraz yarım uçuşta.

YÜCEL ÖZKÜ
17 Haziran 2026/11:15