Tut Ki Şiiri - Fener Alp

Tut ki
Işık saçmayan
Dünya kırılır
Azap içinde ki tanrı
Hakikatin acısı altında
Rüyalara fısıldar
Kulağımda ki kanama
Ellerimle
Yarattığım hapishanede yutar benliğimi
Ne olur ki?

Tut ki
Kaynayan göktaşları
Yeryüzüne iner
Dalgalar yutmaya yeltendiği
Gözlerin mutluluğuna sulanır
Gökyüzüne dokunacak el
Şimşeklerin ardına düşer
Kader bile titrer
Sarhoş bir alev topu
Çarpar yanan ateşli göğsüme
Korkunç terleme
Solukların boşaldığı zeytin karası kuyu
Ne olur ki?

Tut ki
Gerdanın altında boğulan bir şehir
Taşlarla oyulmuş
Zindan serinliği ışığında bir mum
Zincir kokan
Leylak sürüsü solmuş ağaçların gölgesi
Küle duada,
Çemberine girdiği çıkmaz dörtgenin
Camda ki buğusuna üfleyen melek korkusu…
Namlunun ucunda
Alnımın iki ortası
Yalın ayak çıplak…
Ne olur ki?
Sen varsın….
FENER ALP