Bir İki Üç Dört Şiiri - Fener Alp

BİR-İKİ-ÜÇ-DÖRT

Saymayı öğrendiğim zamanlar
Bir iki üç dört
Peşin sıra sarılmayı
Odağından ve otağından
Kendimi alamadığım izlenceler düzeni
Beynimin arka duvarına kodlanan
Hayat çizgilerim
Cennetin katlarını sayar gibi
Güzellemeler diyarı
Yerleşkesinde
Kurak duygularımı yeşerten
Renklerin dans edası
Her noktasına sinen
Her dalına değecek korkak ellerimin
Yürek yemiş itaat türküleri
Yedi renk
Yedi düvel
Olmazı olduran yağmur bozan güneşler misali
Utangaç anahtarlar altında
Aşkın teninden doğumuna şahit yürek yangını
Her karesinde bir bakışım
Her bakışımda aşk oluşumun tarihi yangını
Hırçın bir atın sırtından inmiş
Beyaz duruşu karşısında ılıman bir diyara
Kulaç atan süvari gibi
Yutağından içine doğru aktığım
Yüzyıllık özlemim

Dördün titreyen yüreğine doğru
Geçtiğimiz zamanın en yalın hali
Bir rüyanın içinden geçerken
Aslına dokunmak
Asaletin iğne ayasından
Cevherinden
Dudakların tılsımından
Göğe yükselen
Benzersiz hazzın buğusunda kaybolmak
Yürek ağzımdan içime çektiğim yüzün
Boynun
Resmedilemeyen bir tanrı işçiliği
Kendi atmosferinde
Gölgesinde bile kendi rengi
Bütün dalga boylarında
Aynı anda bende beliren
Uçsuz
Güzelliğin