AĞLA
Gecenin ağlayan ayazı beyaz perdenin kollarına düşer, Kuşluk vakti sevişmeler, Sabahın kızıllığına boyanan terminal sessizliği, Bakire bir sokağın kilit taşlarına oturan retina sadeliğiyle doğar kıblesi aşk olan…
Sen!
Yine siyahlarını giy
Sayılmaz acı sonsuzluğuyla
Melankolik hazlarını bağır
Çiğdem tutarken
Taşır tesbih tanelerini
Ayıkla
Gel-gitlerini hayalin
Serin
Bir muamma
Çelişkiye çarparken
Yol ağzı bölünme
Çığır açmada difüzyon ihanetler
Parçalı sağanak
Şarapnel dudağı ölüm öpücüğü
Vur-san ne olur ki
Kadavra kokuyorum
Ağla
Düşen yaprak temalı özlemler
koynunda
tavan lambasının kıskançlığıyla
sürçü lisan eden bir güneş masumiyeti
mahcup tedirgin ürkek
Bir sur gibi
güneşlerimizin üstünde
sır perdesi
gözlerimize
Bir susamışlık
Bir kimsesizlik
Bir boşluk ki uçurum
dut ağacı dalında
ekşi tat
Yelkenine sığdırdığım
Denizlerin suladığı eskimiş
İnsan yüzlerinde ki mutluluk
Aynadaki gölgem
Dokunuş eksiği hayaller
Terlemiş
Şiir kokusu
Mısralarda hecelerin yetim yanı
Ayet doğrusu
Yazıt haritası yüzümde
Silindirik kanamalar
Epilepsi tepsisinde hayatlarla
Çağ dışı silik yazılardan alıntı gözler
Kapsama alanı
Çevrimdışı söylemler
Bulutun yağmak için
Ağaca küstüğü
kendini
ateşle yaktığı ağlayış içinde
Gömülür
Karanlık çukuruna ay
Dehlizinden içer şarabını
Yaslanır
Çömlek kıvamı çemberine
Dairesel döngülerle buluşur tenha
Sığ sağır
Bir ipe
asılı suretim düşerken ayaklarına
İnci gibi dökülür tanrılar
Metinler kutsallaşır
Mabede döner avuçların
Yazarken
Konuşur kalem
Kanar kanlanır panayır yeri gibi kağıt
Yazılana ağıt
Bedenime diyet
Tırmık ile aşınmış
Orağın ağıtına
Ağrılı sancılar eklerken zaman
Fidan boyunda ölür bir ben
Ölçüsü bozuk şose aşklar
Dökülür sonra
Tek tek
Islanmışlığı yüze teğet
Dar açı çember hüznü
Yokun telafisi
Korku çığlığı
Son yıldızda düşerse şayet
Ay kanar
Kaymaz
Avlunun terasından bakan göz
Ve
Dilekler suya
Fener'in ışık süzmesi donar
Karanlık
Kelebek öpücüğü
Azalarak
Çoğalan düşler
İşaretler
Eksiğine bozdurulmuş kalp
Yere doğru yükselen yüzüm
Yüzüm
Toprakla yaşıt
Yaşım
Ateş ile berdel
Ve Şimdi
Otur uçkuruna ateşin
Çukurundan kopar dallarını
Dal ver
Hiçe say
Bulanık bir öykü dinginliği ile uyu
Sadece
FENER ALP EKİM 2022
Fener Alp
Kayıt Tarihi : 12.08.2026 11:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!