Yeter artık
İsyanım başımdan akıyor
Duvarlara vurduğum,
İçimde ne fırtınalar kopuyor
Yalandır, inanmayın
Böyle sakin durduğum.
Kendi yüreğimin yaz diyeceği bir sonbaharı
Boyamak isterdim gönül rengime
Başka baharları beğenmesin kuşlar diye
Yuvalar yapardım gülümsemelerimle
Damarlarımda ateşler yakardım güneşten çalınma
Dostun diğer adıdır sevgili
Bir yüreğin ayrı parçaları
Aynı mevsimde açan çiçektir
Ve fedakârlık
Dostluk gerçekse hiç bitmeyecektir
Bu bahar ışıklarımı gömüyorum karanlıklara
Sana kafiye aramaktan yoruldum
Soğuk olan ne?
Üşüyorum sevgili
Yokluğunu sevemedim bir türlü
Ne seni buluyorum ne kendimi
Namustan eşarbın saçların örtmüş
Uzaktan vuslatı dile sevdiğim
Rüyalarım böyle gerçeği yırtmış
Hürriyet şarkını söyle sevdiğim.
Sözün sükûttur, sevgindeki gurur
Bir çiçek bulup ıssız kırlarda
Koklayabilseydim
En narin yerinden koparıp
Ücra köşelerinde yüreğimin
Ömrümce saklayabilseydim
Özlüyorum be sevgili
Gülüşlerine takılıyorum hatırladıkça
Yeni açmış beyaz gül gibi
Seviyorum ben o yüreği
Seveceğim diyorum sıkça
Unuttum farz et ey bülbül
Ayrılık olmadı, yalnız kalmadım de
Çiçekler rengârenk baksana
Ne bulursun anlaşılmaz
Her şafak gözü yaşlı güllerde
Bir sessizlikti önce getirdiğin
Şaşkınlık, umut sükûtta buluşmuştu
Yüreğim heyecanlanmış
Bir hoş olmuştu...
Demiştim ki bu o
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!