kaybedince adı aşk oluyor çoğunda
gözlerim anadoluda bir köy
öyle solgun, kısık ,darmadağın
yüreğe kimse değmez..
Yüreğimde yara sesi
bir bıyık niye uzar;
kıyametteyken sen.
ayna sırrını dökermi hüzünden,
unutulmaktan?
yüreğimin cepten yedikleri -1
seni sevgiyle tıka basa dolduracağım
yalnızlık darda kalacak, daralacak.
gamzene öpücük gülü dikeyim güldüğüm yüzümsün
dilimin ilk gövdesi şiirimsin.
güneşsin bu dem yüreğime değen
her zerreme işleyen güneşli iklimim.
türkümsün yüreğimde yaktığın arındığım
koynun canım ola sokulam sıcağına
seni sevmek bi güzel ki, gökyüzüsün
ta dibini öperim gözlerinin ey yüzümün yarısı
solumun su bahçesi ol soluklan
nefesin içem dirilem de dinem gülüm.
sinendeki beni öpem sende.
o gözlerini ardımda komak ölüm bedeli
yüreğim yuvasından sökülüyor temelli
uzaklara bak tamamlarım seni
ah nasılda güzeldik,
çiçeklenirdik özgür toprağımız bedenimizde
aç gözlü bencillik mülk elleriyle
sarılmadan yüreğimizin yakasına.
kim kazandı ha kim.? elbetteki cenaze yalnızlığı.
kurbağalı gar olaydım, seni kucaklayaydım.
Yüreğimi yalnızlık yaptım akşamlara
akşamlarıma herşeyden biraz alırım
rakıya mavilenme limanına sığınma başta...
hasretlediğimin gözleri onun yanı başında...
rokayı rakıya çalma ötesinde...
yüreğimi zehir etme
mezar taşına benzetme
iki elim kızıl kanda- yakanda
kan tutsun yakanı gitme
akşam gibi çöktü üstüme efkar
yüreğim nadasta
bir kumral akşamdı kabataş
yüzünün sacında ışıyan,
sıcak iki kestanedir gözleri.
yer yer çiller biten, birer çıtlayan
Yüreğine selam söyle
kirpiklerin kuş kanadı, konsa yürek dalıma.
dudakların ah amanım, gelse ağzım feryadıma.
dudakların ah amanım, yetse ağzım figanına.
düşüm sensin, ülkemde sen, yurtsuz kalırım sen gidersen.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!