Hasreti solumdan söküp aldılar,
Metin altıoku şiirden çaldılar,
Behçet aysan candı canım aldılar,
Asım bezirciyi topraktan yoldular.
Ah sivas sivas ,Vah Sivas sivas
Solfej
Gözyerin tek varlık evim
benden başkası açmasın kapısını
güncesinde adım saklı kalsın...
Ödüm kopuyor beni bulacaklar diye sende...
soluksuzum yokluğuna
zavallı, kendine bile hayırsız bir kaç kıvılcımla
bir ateşi harlayıp canlandıramazsın..
burdan şiddetli bir heyacan çıkmaz..
solumdaki sılamsın
bileğimi hayat hayat büktüler
gül dilimi toprağından söktüler
gözlerimi kuyulara döktüler
dön gurbetten solumdaki sılamsın
Solum sonum olmuş
hani gittin ya
ne var bunda, hayata dair deme
insana dair hiç deme!
yapraklarını dökmekle kalmamış
Son sayfa
ömür göz,
kurfal'da gizli bahçedeyim, evet saklanıyorum.
bir yandan acının kırbacıyla, arslan gibi
kükreyen yaramı terbiye ediyor,
sormana değsin
tütün sarıyorum dumanlansın başım
meme uçlarına beyaz bayrak gibi asıp
güneşin inadını kırdığın kağıtları
ki, aşırıp cüzdanımda saklamıştım
Su Çocuk
acı acıya, su sancıya deriz biz
ya biri çıkıp da
sancı sancıya, su acıya derse
kel mi kalırız...
ya suyun çektiğinin hesabını kim verecek?
suların balası
oysa ben her gece dokunuyorum dudaklarına
usulca terimi terine,
tenimi tenine karıyorum...
kuytunda saklanıp sana uyanıyorum
yetmiyor!
Sürgün
nicedir seyduna'nın dağlarında kuşlar yerine
kurşunlar kanat çırpardı.
kurşun, kendi çığlığına uyanır,
kendinden utanırdı bu coğrafyada,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!