Tunay Bozyiğit Seyduna Şiirleri - Şair T ...

Türkülere söyle sılaya dönsün

Gözlerimin künyesindeki hüzün,
bu kente gelme suçum.
Bir susmadır usul usul büyüyor dilimde...
kahkahayla gülmeyi unuttum,

TÜTÜN

seni görmeye geldim
çocukluğum,korkum, arsız sevincim,
utangaç küfrüm, arızalı sevişmelerim....
neredeysen çık ortaya!

ülkemin ozanıyım 

sanki hiç kendi yüreğim olmadı
yıpranmış karanlıklara olsun bırakacağım
karanlıklarım oldu bolca göz dolusu
ansızın sokaklara vurduğum adımlarım dolusu

umudun ak cefası

sen doğanın en yalın
en bir kusursuz ifadesisin
en yiğit korkum
uçurum tadı mutluluğum

UMUT BUYA

Bir gün gözlerin çıkıp gelebilir
Yüreğin gibi çarpa çarpa
Umut bu ya umut bu ya

Ürkek gözlü
içinde biri koşuyor senden habersiz
Bu şehir herşeyiyle senle yapılmıştır
Gitsem herşeyi terk ederim senle
perişan olur bütün sokaklar...
Kuşsuz kalır saçaklar

Uslan

Yüreğe yara açanlar
yalanı kadar yandılar
sevdayı yere çalanlar
seni odda bıraktılar

yağmurlu bir tan yeri,
gözlerimin içine düşmeli
sabaha araladığımda alamutta.
biraz daha onarılarak yangın yerlerim

Kuş kokacak ellerim,yuva aramaktan
çırpınacak serçe serçe,kahırlı ötüşlerle...
zamana yarın yarın sarkan günler mi kaldı
kanırtan böğürten acımı bilmem...
gayrı cenab-ı aşktan geriye kahırlı göğüs kaldı...
başını dizime yaslayan,hıçkıran bir de dut sazım...

vaktimsin

artık gözbebeklerimde durup
bakışlarınla konuşmalısın
gözlerinin sesini yüzüme sürmelisin
ellerini ellerime su gibi getirmelisin