isyan ezgisi
yurdu yuvası yakılmış
ateşten dili tutulmuş
gelirken külün getirmiş
gelirken külüyle gelmiş
isyan sesim insan sesim
kuşlarda erken göçer orda
savruktur kanatları...
ora insanın yüzüdür biraz
bozguna uğramış ıslıkları...
" Kalan hasan"..
Kırgın, korkunç ve sebepli.
Bir suç gibi yalın, ortaklığı zul.
Kendine itirafı batıl.
Içine içtenliği dahil.
Kan mevsimi
bir el atsaydın solgun yüreğime,
Kanım kaynayıp karışsaydı hayata,
aşk diye keşfedebilirdi gözlerini
dudaklarımız etlenince birbirimize
Kan yakalı
Kan tuttu ellerimi yakamı yırtamıyorum
yoksa yırtacam mapusluğundan
kendi doğal afetimde sağlamlaşacağım.
Devirip dağlarımı toprağa evrilirim
Hasreti solumdan söküp aldılar
Metin altıoku şiirden çaldılar
Behçet aysan candı canım aldılar
Asım bezirci gül dü topraktan yoldular
Ah sivas sivas ,vah sivas sivas
dağdaydım dağlar gibi
buluttum ağlar gibi
yel vurdu yürek çüzüldü- kıyametti
yaş döktüm ağlar gibi
Karanlık nur
Karanlık gibi verdi gözümde nur görünce
saçlarının aşkıda karaparlaktı ben öpünce
Gül dudağından öptüm ya şiirini yazarım
bıçaklanmıştı şimşekle gökler yarılmış,
üstüme dökülmüştü kanlı yağmurları...
Ayı gördüm, kana bulanmıştı yüzü
yeryüzünü andırıyordu kanlıydı, somaydı
parıltısını toplamıştı gözlerine,
insan yüzüydü sanki kançanağıydı...
Kargüzar
Umutsuz bir dehşetle sarıldı bedenim geceye
ağrıyan gözüme koşan ışık parçacıkları.
içim kavruluyor çay gibi demli bir kadına...
geceden tanağarımına aynam olacak dişile...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!