güller bahçesinde rüyada gönlüm
tutup bıraktı diken bahçesine
cehennemi cennetle bir gördüm
uyandı aklı sabahların
uyandı nişan almış
yanlış anlamada bu gökyüzü siler yıldızlarını
mahcup bakışlarımdan kaçıp gider son çocuk
ulan yalnızlık ne sarhoşsun be
hangi gecenin yokluğuna uyandın
kimin sabahına günaydınsın
yakışmıyordu yüzüne hüzün
sanki borç alınmış, ama harcanamamıştı korkudan
ödeyememek bir nasırlı acıyı
aklıma saran nedir
bu saatte hem de
uyandıran huysuz kiracıyı
Yazları sıcak ve kurak
Kışları soğuk ve yağışlı
İçime işleyen bir yeri varsa dünyanın
İşte tam burası
Kilit taşlarından süzülür yağmur gibi
Üst katta ağlayan kızın gözyaşları
gittikçe öğreniyorum küsmeyi
dağa taşa kurda kuşa
saklıyorum gülüşümü
bırakıyorum her şeyi bilmeyi
zaten sevmiyorsun beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!