Tuğrul Şenol Şiirleri - Şair Tuğrul Şenol

Tuğrul Şenol

Güneşin doğduğunu görmeyen göz

Gecenin uzunluğunu nasıl bilir

El yaptım sanır, ayak yürüdüm

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

yol diyorum yol
bir hiciv taşı gibi
güreşirken dağlar denizlere güzelleme
sevmişken böylesi teveccüh

ve ısrarla istenen o eksik dua

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

derdimin özü sen
bir gün
çıkıp gelsen
böyle nar bahçeleri arasından

ey zeytin ey incir

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

güller bahçesinde rüyada gönlüm
tutup bıraktı diken bahçesine
cehennemi cennetle bir gördüm

uyandı aklı sabahların
uyandı nişan almış

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

yakışmıyordu yüzüne hüzün
sanki borç alınmış, ama harcanamamıştı korkudan
ödeyememek bir nasırlı acıyı
aklıma saran nedir
bu saatte hem de
uyandıran huysuz kiracıyı

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

Yarım yamalak cümleler kurup
Yazıp çizdik
Çoğu zaman yalnız
Hazırlıksız

Bir kısa ömür

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

Yazları sıcak ve kurak
Kışları soğuk ve yağışlı
İçime işleyen bir yeri varsa dünyanın
İşte tam burası
Kilit taşlarından süzülür yağmur gibi
Üst katta ağlayan kızın gözyaşları

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

Duruşun bitmiyor
Hemen giriveriyor kapıdan
Alacası sana karışmış
Rüzgar

Öpüşün bitmiyor

Devamını Oku