Tuğrul Şenol Şiirleri - Şair Tuğrul Şenol

Tuğrul Şenol

Hangi muma bassam parmağımı
ucundaki ip ağlar

kirpiğini koparır parmağın
silerken yaşını
kirpiğin mi ağır?

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

ben çok büyük değilim
sınandığım bir okyanus
bir balinanın gövdesindeyiz hepimiz
renk ve alatav
çağ dikeni sancılar
çocuk ve küstahken şimdiki halimizden

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

küllere doğdu ömrüm
kül yanıp gitmişliğin öyküsü
hapsi baykuşların
göz narelerinin

bir yay gerdin göğsüme bir yay

Devamını Oku
Tuğrul Şenol



haddim değil

bir yolu var dehlizinde dolaştığım
karanlıklardan çıkmamın

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

sen ışığınla düştüğünden beri bu pencereden
tek gözüm ılıman iklimlerinde aşkın
tek gözüm kör ayazlarında gecenin
düşmüşüm eline

bir elim yazlık sinemalarda oyuncu

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

Her yolculuğum yalnız bitiyor
fakat her cephede senin kurşun seslerin
yer yarılsa burdayım diyor yalnızlık
anladım kaybediyorum bulmaya kalmadan seni

gözlerimi götürmüşsün nasıl göreyim?

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

ne kadar çocukmuşum Musa
bu manzaraya yazık
gülüşüme konan kuşları kovalarken
her çeşmede akıp giden ellerim miymiş
ya sen nasıl görmedin
yanımdaydın hep zira

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

ey, kaçırdığı trenler durdurulmuş
yine de küsüp arkasını dönüp giden gönlüm benim

umutsuzluk şeytan dan değil midir?

ey, hesabını kitabını kusurlu yapıp

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

gülüşünü yarım bırakıp küstüğünde
kış kapıda
sanki bütün yollar kapanmış
üzüntüsü verdiğini

o bilmeyecek

Devamını Oku
Tuğrul Şenol

ve dudak söze küstü bu gün
kalem denizinde
kelam bulamayan kısacık ömrüme

Ey ruhumun da içine giren
Ey beni benimle harbettirip

Devamını Oku