Topu Attım Ellere Şiiri - Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı
4986

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Topu Attım Ellere

Yüküm ağır topu attım ellere,
Karıştım savrulan kara yellere,
Dönüştüm çağlayan taşkın sellere.
*
Yollarda tükendim kaldım çaresiz,
Bir başıma düştüm kaldım kimsesiz,
Sustu çığlıklarım koptu nefessiz.
*
Kaçarken yoruldu titreyen dizim,
Silindi topraktan kanayan izim,
Saklandı bedende uyuyan gizim.
*
Kanayan yaralar asla dinmiyor,
Göklerden aşağı ışık inmiyor,
Kimseler üstüme gölge binmiyor.
*
Yıkılan bir ömrün son durağında,
Kayboldum kederin boş kucağında,
Kül oldum acının kor ocağında.
*
Sessizce çekildim bitti bu oyun,
Çizgiyi geçemem eğildi boyun,
Ruhumu şu dipsiz çukura koyun.
*
Geçmişin içinden gelir feryadım,
Silindi dünyadan o garip adım,
Kalmadı içimde zerre bir tadım.
*
Attım son topu da çıktım sahadan,
Kurtuldum acıdan bitmez cefadan,
Vazgeçtim kökten o sahte vefadan.
*
Ellere bıraktım bütün yükleri,
Kökünden kopardım büyük kökleri,
Yırttım defterdeki kara ekleri.
*
Zihnimin içinde dönüyor çarklar,
Kurudu o sulanan yeşil parklar,
Silindi aradan büyüyen farklar.
*
Kimseler ruhuma böyle kıymaz ki,
Yorgun bu bedenim aşka uymaz ki,
Bu dertler bedene asla doymaz ki.
*
Göğsümden söküldü inat ve zehir,
Kurudu içimde çağlayan nehir,
Yıkıldı üstüme o koca şehir.
*
Yarını yaktım ben dünü boşladım,
Derdimi kederle bir bir taşladım,
Sonunda bu derde tekrar başladım.
*
Top artık yok bende, attım derine,
Çekildi sessizce kendi yerine,
Bulandı korkunun soğuk terine.
*
Dağların ardına döküldü yaşım,
Kederle yoğruldu ekmeğim aşım,
Bir türlü bitmedi benim savaşım.
*
Denizde savruldu battı sallarım,
Kırıldı tutmayan zayıf dallarım,
Kapandı yürüyen bütün yollarım.
*
Çekildim köşeme seyran eyledim,
Yüreğe dertleri viran eyledim,
Kederi kendime yaren eyledim.
*
Bıraktım kavgayı topu salladım,
Gözümü kör eden yolu bağladım,
Çocuklar misali coşup ağladım.
*
Yılların yükünü savurup attım,
Derin bir kuyuya kendimi kattım,
Acının zehrini ruhumda tattım.
*
Toprağın altında biter bu çile,
Düşmeden yaprağım kurudu bile,
Şarkılar döküldü lal olan dile.
*
Kaçmaktan yorulup durdum aniden,
Her şeyim yakılıp koptu maziden,
Bir eser kalmadı eski deliden.
*
Sessizlik sarıyor her bir bedeni,
Bulamam dünyadan çekip gideni,
Kimseler bilmiyor gizli nedeni.
*
Oyundan çekildim bittim tükendim,
Zihnimde devrilen o yıkık bendim,
Kendi öz içimde kendimi yendim.
*
Çekildim köşeme kapandı perde,
Devrildim sonunda düştüğüm yerde,
Teslimim içimi kemiren derde.
*
Yorgunum bu yoldan geçerken böyle,
Ne kaldı elimde otur da söyle?
Karardı gündüzüm dönüştü leyle.
*
Topu ben atmışım karşı tarafa,
Gömüldü hayaller tozlu bir rafa,
Boşuna yoruldu inatçı kafa.
*
Kaç adım geriye gittim bilmeden,
Acımı içimden söküp silmeden,
Koptum bu hayattan yüzüm gülmeden.
*
Yıkıldı başıma koca dağlarım,
Kurudu sularım susuz bağlarım,
Geçmişe bakarak her gün ağlarım.
*
Adımı sildiler eski kitaptan,
Kovuldum nihayet büyük hesaptan,
Kurtuldum bedeni kesen kasaptan.
*
Bir rüya misali göçüp giderken,
Karanlık ruhumu esir ederken,
Çürümüş bedenim erken biterken.
*
Aklımın ipleri koptu kopacak,
Kalmadı tutunan sağlam bir bacak,
Küllerim göklerde her gün uçacak.
*
Sahanın dışına fırlattım gülle,
Savrulup dağıldım rüzgarda külle,
Örtüldü bedenim ince bir tülle.
*
Gücüm yok savaşa dizim kanıyor,
İçimde sönmeyen ateş yanıyor,
Dışardan bakanlar mutlu sanıyor.
*
Attığım adımlar boşa çıkıyor,
Karanlık gölgeler beni sıkıyor,
Düştüğüm bu çukur beni yıkıyor.
*
Bedenim yorgundur nefesim yarım,
Kayboldu içimde bütün pınarım,
Toprağa devrildi ulu çınarım.
*
Suskunluk bir kılıç gibi kesti bak,
Kalmadı zihnimde büyüyen yaprak,
Sonunda saracak beni bu toprak.
*
Sözlerin bittiği yerdir burası,
Kapanmaz kalbimin derin yarası,
Yüzüme sürüldü bahtın karası.
*
Ben topu atarak geri çekildim,
Yıkılıp toprağa kökten söküldüm,
Gözyaşı misali yere döküldüm.
*
Sustum ve her şeyden kopardım bağı,
Tırmandım dert denen o yüce dağı,
Gönlüme serildi kederin ağı.
*
Sarstılar kökünden benim ahtımı,
Yitirdim elimde kalan tahtımı,
Kararttı bulutlar benim bahtımı.
*
Oyunun sonunda kaybeden oldum,
Açmadan kuruyup dalımda soldum,
Kederden çıldırıp ağlayıp doldum.
*
Zamanın çarkları ezdi tenimi,
Karanlık sulara gömdü gemimi,
Rüzgarlar kuruttu yüzde nemimi.
*
Atılan bu topun dönüşü yoktur,
İçime saplanan zehirli oktur,
Acılar sınırsız kederim çoktur.
*
Geçmişi sildim ben attım defteri,
Dönemem bir daha dönmem ben geri,
Kurudu gözümün damlayan feri.
*
Dağıldım zihnimin odalarında,
Boğuldum gecenin karalarında,
Kayboldum kederin aralarında.
*
Sahanın sonuna geldim yürüdüm,
Bedenim ruhumu yerde sürüdüm,
Ben kendi içimde yandım çürüdüm.
*
Sözlerim son bulur susar dudağım,
Kapandı yüzüme son sığınağım,
Dağıldı yıkıldı o koca dağım.
*
Karanlık örtüyor benim yüzümü,
Kapatıp hayata iki gözümü,
Yitirdim sonsuza değin özümü.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 22:20:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!