Ah sevgilim, canım sevgilim
Gözümde hasretin bir mum gibi tütüyor
Aşkımın yanan korları içimde
Nice gamlı gemiler yürütüyor
Seninle aramızı ayıran şu mesâfeler
Kulaklarımda yankılanır hoş bir sedâ
Ah o ne işveli, o ne güzel bir edâ
Gülüşlerinde saklı efsunlu bir sevdâ
Uçur sözcüklerini, ol derdime devâ
(11 Eylül 2006/ Ören-Balıkesir)
Dalgalar vururken kıyıya yorgun argın
Kalır mı hiç sevenler bir gün bile dargın
Sensizliğimde gözlerim baygın, kafam dalgın
Kederler hasta eder rûhumu, sanki bir salgın
Gözler gözlerle buluştuğunda,
Gönlümdeyken bitmez bir yas,
Hasretinle yanıyorum.
Dökülürken bu gözyaşım,
İkimize ağlıyorum.
Güzel günler bitti diye.
Dünyâyı verseler de değişmem inan sana
Her ânımızda olmalıyız senle can cana
Hülyâlı gözlerin ne güzeldir ki sevgilim
Sen baktığın zaman tutulur, an be an dilim
Hüzün çiçekleri boy verir kızıl kızıl
yüreğimin en kuytu köşelerinde
Beslenirler göz pınarlarımdan
usul usul akan yaşlarımla
Eskilere yenileri hep eklenir
Bir türlü gelmek bilmeyen
Beni yalnızlığımla yalnız bırak
Durma git ardında hüzün bırakarak
Hazin sevdânla yakıp yıkarak
Beni kaderimle başbaşa bırak
Sahte aşkınla beni zehirledin
Kaşların yay
Kirpiklerin ok
Kalbimse bir hedef tahtası
Haydi ne duruyorsun öyleyse
Hedefi vurmanın şimdi tam sırası
Hasret yeli eser bilmem nedendir?
Ayrılık bir türlü bitmez çilemdir.
Yaradan halimi her an bilendir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!