Dalında kızaran bir gül gibi
katmer katmer açmış şiirin
Duyguların akmış mısralara
sızarak hep derin derin
Çölleşen gönülleri sularsın
sen şiirlerinle serin serin
Kendini dünyâda bâki sanırsın
Zâlim nefsine mi hemen kanarsın
Zulme ve pisliğe her an dalarsın
Dünyâya meyletme sakın yanarsın
Yetimi hor görüp iter kakarsın
Bütün zâlimler ki toplumun habis urları
İnsanlık can çekişse olmaz hiç umurları
(14 Kasım 2005/ İstanbul)
Saatler zamanın girdaplı
sularında akar da akar
hiç geri dönmemecesine
Zaman gemisinin rotası
bellidir yol alır her dâim
müphem geleceğe
Kimse zeytin yağı gibi
suyun üstüne çıkmaya çalışmasın
hiç bir zaman ve hiç bir şekilde
Zeytin yağı gibi su üstüne
çıkmaya uğraş gösteren mağrur kişi
an gelir batıverir bir kurşun külçesi edâsıyla
Akın akın yol alırsa göçmen kuşlar
gül kurusu rengi ufukları yararcasına
Gökyüzünü mekân bellerse
küme küme zifiri karanlık bulutlar
Süzülürse salına salına dalından
güneş sarısı ölü yapraklar
Herşey zıttıyla birlikte
Güzeldir ve de anlamlıdır da
İyi ve kötü
Güzel ve çirkin
Akıllı ve ahmak
Ahlaklı ve ahlaksız gibi
Sevgiyle dolu bakan kahverengi gözlerin.
Gönlümü aşkla yakan kahverengi gözlerin.
Ah o gözlerin yârim, o güzelim gözlerin, gözlerin.
Meltemler gibi serin, denizler gibi derin,
Güzel mi güzel senin kahverengi gözlerin.
Sen, kahverengi gözlüm.
Güzel yüzlüm, kalbimdesin.
Senle dolu her yanım.
Sen, her an benimlesin.
Seni hep arıyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!