Keşke bana benim kadar sen
sana senin kadar da ben yakın
olabilseydim şu anda sana
Ama ne yazık ki
ne sen bana benim kadar yakınsın
ne de ben sana senin kadar yakınım
Vakit nakittir derlerse
inanma sen sakın buna
Paranı harcarsın dilediğin kadar
sonra kazanırsın çalışarak tekrar
Ama zaman hiç öyle mi?
Bir kez harcadın mı zamanı
Umudum bekletiyor beni ıssız yollarda
Çaresizliğim büyür sürekli bu kollarda
Yağmurum düşer damla damla dolar da
Nefesim tükenir birden bu dimdik yokuşlarda
(18 Ağustos 2006/ Ören-Balıkesir)
Yalnızlığımın en ücra köşesinde
Yürüyorum yavaş adımlarla
Gölgem bana eşlik ediyor
Ölüm sessizliğindeki kaldırımlarda
Bir umut ışığı beliriyor
Belli belirsiz ufuklarda
Uykusuz mu uykusuz geceler
Sanki birbiri ardına gelmiş heceler
Hepsi el ele tutuşmuş
Etrafımda olmuş ateşten bir çember
Bu çember giderek daralmakta
Gitgide beni iyice içine almakta
Uyuşturucu madde hiç kullanma sakın.
Bir gün, bir yerde çöküp, kalırsın ansızın.
Dört kolluya bindirirler seni bir güzel;
Kara toprağın altına girip, kalırsın.
Gecem gündüzüm kalmadı
Şimdi sen yoksun yanımda
Artık hiç tadım kalmadı
Harâb oldum yokluğunda
Tâkâtim,sabrım kalmadı
Bu çileli aşk yolunda
Serbest şiir yazacağım derken
o kadar kendimi serbest bırakmışım ki
ipi kopan tespih tâneleri misâli
dört bir yana dağılıvermiş bütün mısralarım
Bir araya getirip toplayabilene aşk olsun
Gönlümün dalında sanki bir kuş gibi
Çırpınıyor yalnızlığım
Sessizce, usulca terk edip giderken
Külleniyor umutlarım
Bilemezsin bunu sen bilemezsin
Sen sevilmek için yaratılmışsın bir tanem
Ben de seni sevmek için
Seni sevmekten alıkoyamıyorum kendimi
Coştukça coşmuşum aşmışım bendimi
Unutmuşum beni dağlayan derdimi
Sana bir mücevher gibi sunuyorum sevgimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!