Sanma senden usanır
Bu gönlüm, ayrı olmaz.
Senle ancak uslanır.
Sensiz hiç hayrı olmaz.
Seni yâr kabul ettim.
Sen varsan yanımda yâr
Her mevsim bana ilkbahar
Sen yoksan yanımda yâr
Dünyâ sanki dört duvar
Sen güldüğün zaman yâr
Gönlümde lâleler açar
Gecem gündüzüm kalmadı
Şimdi sen yoksun yanımda
Artık hiç tadım kalmadı
Harâb oldum yokluğunda
Tâkâtim,sabrım kalmadı
Bu çileli aşk yolunda
Serbest şiir yazacağım derken
o kadar kendimi serbest bırakmışım ki
ipi kopan tespih tâneleri misâli
dört bir yana dağılıvermiş bütün mısralarım
Bir araya getirip toplayabilene aşk olsun
Gönlümün dalında sanki bir kuş gibi
Çırpınıyor yalnızlığım
Sessizce, usulca terk edip giderken
Külleniyor umutlarım
Bilemezsin bunu sen bilemezsin
Sen sevilmek için yaratılmışsın bir tanem
Ben de seni sevmek için
Seni sevmekten alıkoyamıyorum kendimi
Coştukça coşmuşum aşmışım bendimi
Unutmuşum beni dağlayan derdimi
Sana bir mücevher gibi sunuyorum sevgimi
Vakitsiz açan bir gül gibi sen solma sakın
Her zaman canda ten misali ol bana yakın
Sen bir mücevher gibi en güzel tavrını takın
Vakitsiz açan bir gül gibi sen solma sakın
(7 Eylül 2007/Balıkesir-Ören)
En iyi ben bilirim sensizliği sevgilim
İhtisasımı sensizlik üzerine yapmışım
Bu konuda uzmanım senin anlayacağın
Sensiz kalmaya böyle devam edersem
Yakında inan ki profesör olacağım
Baktığın her yerde gözlerinin izi duruyor
Sensizlik fırtınası beni karaya vuruyor
Kızgın esen ayrılık rüzgârı hep savuruyor
Yalnızlığım beni çöl güneşinde kavuruyor
Sen ki dudaklarımdaki en hüzünlü şarkısın
Sensizliğimin sensizliğinde sensiz
Yalnızlığımın yalnızlığında yalnızım
Hayattan sanki koparılmışım
Dalından koparılmış bir meyva gibi
Sana ulaşmam mümkün değil
Ağacın en tepesindeki elma misâli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!