Zaman geçti hiç durmadan günbegün;
Külünden kıvılcım çıkar her dünün.
Açılmış çiçekler bahardan beri;
Olur sanki her bir günüm bir düğün.
Günbegün, akmakta sevdâ ırmağı;
Kıvrılıp geçmektedir her bir dağı.
Gökyüzünden düştü aşk yağmurları;
Başlamıştır gönlümün sevdâ çağı.
Sevilmişsin yürekten, en derinden;
Derilmişsin bahârın güllerinden.
Som altından güneş doğmuş, ufuktan;
Hiç iz kalmaz bugün, güz yellerinden.
Kalpten, çile, hicrân taşıyor her sene sensiz;
Sînemde elemler, acılar diz dize sensiz.
Bin dert ile gündüz gece dolmuş ve de taşmış
Issız bir ilim şimdi, bu bağrım yine sensiz.
Ey gurbet diyârlardaki Alamancı!
Sen oldun misafir, el oldu hancı
Onların gözünde sen bir yabancı
Vatan hasreti yüreğinde bir sancı
Ne zaman biter bilinmez bu acı
Ey insanoğlu! yaptığınla sevinme,ettiğinle gerinme
Ulu dağlarla yücelik yarışına girip,kendinle övünme
Senden büyük ALLAH vardır,onun sözü hep haktır
Büyüklenerek ona karşı gelene,cehennem müstehaktır
O her şeye şahittir, hazır ve nazır olandır
En mutlu, huzurlu kul, Allah aşkıyla dolandır
Uslu akıllı insan, sevap güllerini derip
Her günah dikenini teker teker hep yolandır
(16 Şubat 2008/ İstanbul)
O, şükrün karşılığını katbekat verendir
Hakk'a şükreyleyen kulun yüreği gülşendir
Zikrullahla tatmin olur zikir ehli kişi
Allah 'ın ismiyle onun gönlü her dem şendir
(16 Şubat 2008/ İstanbul)
Çıkarır her tehlikeden kullarını selâmete
Emin kılıp sıkıntıdan, koyar onları cennete
Selam verir müminlere cennet-i âlâ'da Mevla'm
Erer bahtiyâr kulları sonu gelmez saadete
(14 Şubat 2008/ İstanbul)
O, her şeyi işiten, duaları kabul edendir
Dâima kıl namazın, niyazla ol sen haşir neşir
Benliğini her dâim erit sen Hakk'ın potasında
Ruhun da arınsın hep, gönlünde hiç kalmasın kibir
(14 Şubat 2008/ İstanbul)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!