Tenine dokunmadan Şiiri - Murat Ülkü

Tenine dokunmadan ruhun ruhuma değdi,
Gözlerin gözlerimde bir ömre boyun eğdi.
Adını bilmezken bak, kalbim seni seçmişti,
Bu yangın çok derinde, ezelden beri vardı.

Sanki bin yıl öncesi tanışıyor gibiyiz,
Ayrı düşmüş iki can, tek bedende gizliyiz.
Sözlere hacet yoktur, bakışlarda izliyiz,
Kalbim senin yolunda, aşkın narıyla yandı.

Dokunmak sadece ten, esas olan bu gönül,
Seninle çiçek açtı kuruyan koca bir çöl.
İstersen bu ateşte, istersen yolumda öl,
Gönlüm seni bulunca, sanki dünyayı sardı.

Bir gölge gibi düştün ruhumun tam içine,
Bakışın ilaç oldu kalbimin her suçuna.
Bağlandım kördüğümle saçının tek ucuna,
Sana giden yollarda zaman bitti, duruldu.

Suretin hayal değil, can içinde bir cansın,
Damarımda dolaşan en mukaddes alkansın.
Bırak bu koca dünya yalanıyla aldansın,
Bizim sevdamız gökte yıldızlara kuruldu.

Aşkın dili sessizdir, susarak anlatılır,
Gönül kapısı ancak sevdayla aralanır.
Seni benden alanın dertleri sıralanır,
Varlığınla bu ömrüm sükûnete sarıldı.

Ne mesafeler engel, ne dağlar durur önde,
Senin izini sürdüm her nefeste, her günde.
Benliğimi kaybettim o esrarengiz yönde,
Ruhum senin ruhuna ezelden mi karıldı?

Bir garip rüya gibi sessizce doldu içim,
Seni sevmekten gayrı kalmadı bir seçimim.
Dünya zindan olsa da sensiz geçmez bir demim,
Aşkın derin mührüyle her kapım mühürlendi.

Kelimeler yetersiz, kalem kâğıda küser,
Senin olduğun yerde bahar yelleri eser.
Bu tutkunun rüzgârı tüm engelleri keser,
Yorgun düşen şu gönlüm dizlerinde dinlendi.

Dertler biter sevdanla, huzur bulur bu hayat,
Senden gayrı her ne var, artık gözümde bayat.
Vurdu kalbe mührünü işte bu Garip Murat,
Aşkın o kutsal adı alnımıza yazıldı.