Dokunmadan sevmek Şiiri - Dağlar Özügüç

Ne zaman doğayla baş başa kalsam
Ruhumda sana ait bir mevsim bulurum
Sevgi sarayının
Davet kapısında bekleyen melekler
Hatıralar denizinde yüzen umutlarla
Her bir gülüşüne bir mevsim verecekler
Dilek kapısında sevgi dileyen gönüller
Senden bir yudum ilgi bekliyor
Gönülüne yakın olmak istiyorlar
Arzulu yaklaşan çekingen yürekler
Kendi ayak seslerinden ürküyor
Sende ne bulduğumu bilmiyordum
Sana dokunmadan sevmek de varmış
Olgun yüreğinin meftunu oldum
Sevginde sınırsız şefkati buldum
İçimde gizlenen izlerin sahibisin
Anılar dünyasında yaşayan da sensin