Tekerlekli Sandalyede Şiiri - Emrah Dursun

İKİNDİ

Kartondan kale,
Karşı kaldırımda dizili mıcırlar.
Erler hazır kavgaya,
Sek sek oynayanlardan uzakta.
Tam cephe almışken,
Akülü bir oyuncak araba daldı araya.
Bakkalın oğlu, salçalı ekmeğini tutanlara
Attı fiyakasını.
Babası, veresiye defterinde tutar
Bu riyasızlığı.
Ne su ister, ne de ekmek beklerim
Balkonun kenarında.

AKŞAM

Kale içinde kediler.
Mıcırlar dağılmış cam kırıkları arasında.
Ali Abi tutuyor kulağından Asım’ı.
Yine indirmiş camları,
Ne uslanmaz bir çocuk!
O kadar kırığına rağmen.
Mütevazıdır Asım'ın babası,
Selamlı, namazlı...
Cami çıkışı koşar çocuklar
İlaçlama arabasının arkasından,
Karanlıkta, beyaz dumanla....

YATSI

Kediler uyudu,
Çocuklar yataklarında.
Musafahalar dağıttı hür kalabalığı.
İşler bırakıldı,
Yollar, camiler boşaldı.
Gece yıldızları karşıladı.
Saydım...
Pazartesi yedi kere,
Salı üç,
Çarşamba dokuz,
Perşembe on dört kere geçtin
Yolu gördüğüm şu aralıktan.
Ve bugün,
Gün boyu bekledim
Sen hiç geçmedin, o kaldırımdan.

"Hayal Duvarı"
Serdivan