Tayyibe Atay Şiirleri - Şair Tayyibe Atay

çakıldık; çakılmış olduk!.
hem de nasıl çakılmak ama!.
ayaklarımız ucunda çukur, sırtımızda rüzgar!..
başımız üstünde bir yakıp, bir söndürdüğümüz ışık!.
ışık dedim çünkü; elektrik dedirtemezsiniz bana
dersem ne olur peki; çok açıkkkk!...

alo ahali orada mı, burada mı, karada mısınız?

bence hem orada, hem burada, hem de karada olun!.sakın bir yerlere gitmeyin, oturduğunuz yerde oturun!.bak, haberler iyi değil!..Nijerya sahillerinde bir gemimiz korsanların saldırısına uğramış...Azeri bir gemici öldürülmüş, onbeş tane gemicimiz kaçırılmış...gerçekten çok üzüldüm...nasıl üzülmem ki, gemi bizim, gemiciler bizim...üzülmemi istemiyorsanız, hiç terk etmeyin yerinizi e mi!..arasıra buraya gelip bir selam çakarım size, sevgiler gönderirim, iyi haberleriniz geldikçe sevinirim...hatta, tutup öperim hepinizi!.

ah bir de gemicilerimiz ile gemimiz kurtulsa, Afrika’nın bu uyanık korsanlarından!..inanın çok sevinir, mutlu olurum...sakın siz de gemilere atlayıp, gitmeyin ellerin bilinmeyen denizlerine...çıkın dağlarımıza, dağ kuşları gibi türküler söyleyin “yandım allah” üstüne!..dedim de, gerçekten yandık beh!..

öldün
mavi kefenle sardım
yıldız yaptım gözlerini!..

gece başladı sonra
yıldız ışığı aydınlatmıyor

bugünlük işim
küfür sözlüğümü kalınlaştırmak olacak
nereye giderse gitsin
ya allah(!) diyerek başlıyorum işte!.

elbet birileri sahiplenecek onları

ateşe düşen
denizi
denize düşen
güneşi özler ya

salondaki komilere şöyle bir baktım!.kimler yoktu ki!.teyzeler, yengeler, bohçacı bacılar, kuaför güzelleri, sakallı sakalsız dayılar, emmiler, enişteler, falanlar, filanlar!..

oturmuşlar dizi dizi; pişecek pilavı beklerler!.😀pilav pirinçten olup, Şattülarap’tan gelmiş!..biliyorsunuz, Şattülarap bizim sularımızla yeşerir!.bizim sularımızla büyür hıyarlar, pirinçler, çakırdikenleri!..tarih boyunca böyledir bu!..

pilavı pişiren aşçının, aşçı diploması var mıdır, yok mudur bilemem!..belki de vardır, belki de yok!..belki de gerçektir, belki de sahte!..beni ilgilendirmez doğrusu!..ben pişireceği pilavı hangi tencerede pişireceğine bakarım açıkçası!..mesela tencere, tencereden çok üstü açık varile benziyor!..varilin içinde ateş yakıyor, pirinçleri de içine atıyor; pilav aşçısı!..

şu ötesi yok mu
üstünde yürüdüğüm köprünün...
altımda gümbürdeyen suya
mürekkep damlatsam
köpük oluyor
sanki baloncuk sabun...

bir koştum
kucakladım gökyüzünü
ağzı açık bir yıldızla öpüştüm sonra
başı döndü dünyanın!..

birdenbire yer değiştirdi şehirler

öküzgötü!..

çocukluğumda başka bir adı olduğunu bilmiyordum; hep öküzgötü’ydü dallarına uzanıp uzanıp yediğimiz kırmızı boncuklar!.çekirdeğinin düştüğü yerde büyüyen, baharda beyaz çiçekler açan, dikenli bir kır bitkisiydi bu!..öylesine güzeldi ki çiçekli hali; insanın kucaklayısı gelirdi!..hatta, çiçekli bir dalını koparıp sevgiliye veresi!..ne yazıkki çocukluğumuzun aşkları öyle temizdi ki; dikenli bir dalı sevgiliye uzatmayı hiç düşünmemiştik!..ancak oyunlar oynamayı akıl etmiştik sevgiliyle!..en çok da lades oyunu oynuyorduk; yenilen kişinin öpmesi üzerine!..😀nedense hep ben oluyordum yenilen ve öpmek zorunda kalıyordum sevgiliyi!..olsundu; sonuçta çocuktuk ve tertemizdik daha!..

Of yaaa!..bir öküzgötü dedim, uçup gittim çocuk zamanlara!..ne güzeldi o yıllar gerçekten!.en azından benim çocukluğumu yaşadığım yıllar!..yarım asırdan fazla zaman geçmiş aradan!..doğanın, yokluğun, yoksunluğun hamurunu mayaladığım zaman teknesi!..içinde kabaran ruhum!..hayatımı şekillendiren algılar, bilgiler, duygular, duyumlar...işte buradayım!..

kuşlar da ne!.

dün, buranın pazarıydı. gerçi pazar, her yerin pazarıdır; gün Pazar olunca!.yani Cumartesi ertesi olan Pazar!.aha işte gelmişiz Pazar gününe!..hepinize hayırlı olsun Pazar gününüz!..e yani, hep Cuma günleri için mi söylenecek bu hayırlı olsun cümlesi!..öteki günler, gün değil mi?bu ayrım niyedir!. zaman dilimleri aynı olan günleri birbirinden üstün kılan akla şaşayım!..

konuyu atladım, geleyim dünkü pazara!..fiyatlar gerçekten uçmuş!.uçan fiyatlara binip gidemiyor pazardaki şeyler!..çünkü; millet alamıyor onları!.bana gelince; alıp kaçtıklarımla dolmayan pazar çantamın karnı aç kalıyor!.bu gidişle çantasız gideceğim pazar yerine!.açıkçası ölmüş olacak çantam da!.