Aldırmaz feryadına oturup da gülüşür
Bir acının elinde her mevsimde gül üşür
Kördüğüm olmuş hicran ruhunu sarmış aglar
Vuslatın hayaliyle oturup her gün ağlar
Oturda kara kara bak haline bir düşün
Karabasan gecede sabahı olmaz düşün
Geçici her makamın vebali sonsuz derin
Bir gün sana gelecek ölüm denen kaderin
Ölüm yaşam arası dönerken sonlu çember
Bitmez sandığın alem dünyanın bittiği yer
Kimse bilmez nerede ve de hangi zamanda
Kaderin tecellisi elbetteki Rahman'da
Duman çökmüş dağlara vadi düşmüş uykuya
Sakinlik dereboyu su kapılmış duyguya
Sabahın mahmurluğu kucaklamış doğayı
Nem bulutu içinde görülecek rüyayı
Karmaşık bir ortamda yüklenmiş bütün işler
Dünya binmiş sırtıma sıkarak gitti dişler
Zorluklar bir dağ gibi çıkar benim önüme
Zaman acır halime yorgunluksa yönüme
Dünya bir kara kedi topaç yapıp oyalan
Malın mülkün evladın ölünce hepsi yalan
Hayaller aleminde boşa kürek çekersin
Ölmeyecekmiş gibi yemediğin ekersin
Yılların hasreti çöker özüme
Yorgun öğretmenim dostun elinden
Şafak diye bulut iner yüzüme
Vurgun öğretmenim rüzgar yelinden
Umudu alırım her gün önüme
Duruşum durgun deniz içimde gökler yanar
Zannetme ki ateşle canla yürekler yanar
Her bakışın altında delice sevda anar
Serabı aşka düşen kendini çayda anar
Edep irfan bağında hakikatın özüdür
İmanın belirtisi müslümanın gözüdür
El haya vel de iman olmazsa olmazlardan
Bütün renkler solsa da solmazsa solmazlardan
Ne batan ne de doğan güne karşı hüzünle
Efkarlanır renklerle düşünen varlık insan
Aman aldırma demez hissederken özünle
Doğadaki gam yükü kızıl akşamlı zaman
Son ümidin elinde titreşir kara bulut
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!