Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

İNFİLAK EDER KALBİM

İnfilak eder kalbim ufuklar ötesine
Gecenin sessizliği o göklerin sesine
Sınırsızlık ilkesi bir hayal ülkesine
İnfilak eder kalbim aşkın melekesine

Dünya denilen handa bir mazlumun bir ahı
Gözyaşı denen sarmal arzın güçlü silahı
Fesat çıkan yeryüzü perdelerken bulutu
Kırılan kalpler ile zedelenen umutu
Aman İlahi denge asi olursa insan
Zalimlerin zulmünden dünya olur perişan

Dağları delerekten çağlara selam olsun
Ilgaz Anadolu'nun tünele kelam olsun

Çankırı Kastamonu o İstiklal tüneli
Onbeş temmuz adıyla Türkün uzanan eli

Şimdi düşünüyorum pek çok şeyi öğrettin
Yaşayarak görerek değerlerle eğittin

Gözümüzü açınca seni gördük ilk önce
Her şeyi biliyordun gözümüzde en yüce

İlmiyle amel eden örnek kişilik insan
Yürüyen Kuran olup Ïslam yolunda kurban
Yeryüzünde canlıya ve de tüm cansızlara
Dertli derdine koşan tam inanmış Müslüman

Peygamberin vekili duruşu şahsiyeti

Bir gün şöyle seslensem bir münadi sesiyle
Baharın endamıyla huzurun nefesiyle

Anadolu bağrından mor dağlar ensesiyle
Yükselen minareler ezanın hissesiyle

İçimde bir hüzün var tarifi olanaksız
Eksilip azalmayan Dur bilmeyen duraksız

Gözlerine nem düşer uçan kara kuşlardan
İnişler beni kesmez gam düşer yokuşlardan

I

İçimde renkler yanar dışında karanlıklar
Mahşeri kalabalık banaysa yalnızlıklar
Nedamet neye yarar kırılınca gönüller
Al yeşil bahar olsa kızıl açar ak güller

İçinden geçen zaman alırken seni senden
Çıkan her ahu figan alır seni bedenden
Sorgu sual edilmez bırakıp da gidenden
Zamana kin güdülmez sonuç vardır nedenden
İçinden geçen zaman iz bırakır aslına
Kula vermezse aman geçer sabır faslına

Söz konusu vatansa yürekler toplu vurur
İhtiyarı genciyle gözde yiğitlik durur

Bir milletin özünden kahramanlık fışkırır
Vatana yan bakanı gözleriyle ısırır